وَلِلَّذِينَ كَفَرُواْ بِرَبِّهِمۡ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَبِئۡسَ ٱلۡمَصِيرُ
6
وَلِلَّذِينَ كَفَرُواْ بِرَبِّهِمۡ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَبِئۡسَ ٱلۡمَصِيرُ
6
إِذَآ أُلۡقُواْ فِيهَا سَمِعُواْ لَهَا شَهِيقًا وَهِيَ تَفُورُ
7
تَكَادُ تَمَيَّزُ مِنَ ٱلۡغَيۡظِ كُلَّمَآ أُلۡقِيَ فِيهَا فَوۡجٌ سَأَلَهُمۡ خَزَنَتُهَآ أَلَمۡ يَأۡتِكُمۡ نَذِيرٌ
8
«شَهیق» به زشتترین و ناخوشایندترین صداها، همچون صداى گوش خراش خران گفته مىشود. «تَفور» از فوران، بیانگر شعلههاى عظیم دوزخ است كه مىجوشد و بالا مىآید.
صداى ناخوشایند «شهیق» از خود دوزخ است، «لها شهیقا» و اهل دوزخ نیز شهیق دارند، چنانكه در آیه 106 سوره هود مىخوانیم: «لهم فیها زفیر و شهیق»
دوزخیان، به درون آتش پرتاب مىشوند. «القوا فیها»
عذاب جهنم، همراه با تحقیر است: «القوا فیها»، گوشخراش است: «سمعوا لها شهیقا» و همراه با سؤال توبیخ است. «سئلهم خزنتها»
عذاب الهى بعد از اتمام حجت است. «الم یأتكم نذیر»