وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِيَ بَيۡضَآءُ لِلنَّـٰظِرِينَ
108
قَالَ ٱلۡمَلَأُ مِن قَوۡمِ فِرۡعَوۡنَ إِنَّ هَـٰذَا لَسَـٰحِرٌ عَلِيمٌ
109
تفسیر نور
و (موسى) دست خود را (از گریبانش) بیرون آورد، پس ناگهان آن (دست) براى بینندگان سفید و درخشان مىنمود.
اشراف و اطرافیان قوم فرعون گفتند: همانا او (موسى) ساحرى بسیار ماهر و داناست.
پیامها
پیامبران در كنار انذار (اژدها شدن عصا كه نوعى ترس و وحشت داشت)، بشارت و دست نورانى نشان مىدهند. «بیضاء» (در برابر متكبّر، ابتدا باید غرور او را درهم شكست، آنگاه دست نوازش را نیز نشان داد.) سفید گشتن دست موسى، معجزهى دیگر آن حضرت و امرى غیر منتظره و قابل رؤیت براى همگان بود. «فاذا هى بیضاء للناظرین»
اطرافیان طاغوتها، در جنایات آنان سهیماند. «قال الملأ من قوم فرعون»
اطرافیان ضمن اقرار به عظمت كار حضرت موسى، بازهم تلاش مىكردند نظام فرعونى را حفظ كنند. «انّ هذا لساحر مبین»
افراد مستكبرِ لجوج، در مواجهه با دلیل و منطق و احتمال شكست، دست به توجیه زده و سرسختتر مىشوند. «انّ هذا لساحر علیم» («انّ» وحرف «لام» وجمله اسمیّه، نشانهى تأكید است)
مخالفان سعى مىكنند با تهمت، چهرهى انبیا را خراب كنند. «لساحر علیم»