سوره اعراف - آیه 117 جزء 9 - صفحه 164

    ۞ وَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنۡ أَلۡقِ عَصَاكَ‌ فَإِذَا هِيَ تَلۡقَفُ مَا يَأۡفِكُونَ

    117

تفسیر نور
و به موسى وحى كردیم كه عصایت را بیفكن. (همین كه افكند اژدها شد و) ناگهان (وسائل و) جادوهاى دروغین ساحران را بلعید.

نکته‌ها
كلمه‌ى «تَلقَف» از «لَقف»، به معناى بر گرفتن چیزى با قدرت و سرعت است و در این جا به معناى بلعیدن است و كلمه‌ى «یأفكون» از «اِفك»، به دروغى كه در قالب صدق و راستى مطرح شود یا باطلى كه ظاهرى حقّ‌نما داشته باشد، گفته مى‌شود.

اگر معجزه و عصاى حضرت موسى، بافته‌هاى جادویى ساحران را بى‌تأثیر مى‌كند و آنها را نابود مى‌كند، استمداد از معجزه‌ى جاوید پیامبر اسلام صلى الله علیه وآله یعنى قرآن و تلاوت آن نیز حتماً بافته‌ها و توطئه‌هاى پیروان باطل را نقش بر آب مى‌كند.

پیام‌ها
پیامبران الهى، در شرایط بحرانى مستقیماً از سوى غیب مدد مى‌شوند. «أوحینا الى موسى أن القِ عصاك» آرى، خداوند بندگان مخلص خود را در مجامع بین‌المللى و در حضور دشمنان حقّ، امداد كرده و بر آنان غالب مى‌سازد.

باطل‌هایى كه در چشم و دل مردم تأثیر گذارده و آنها را لرزان مى‌كنند، «سحروا أعین الناس و استرهبوهم» توسّط پیامبر با قدرت الهى بر ملا شده و درهم شكسته مى‌شود. «تلقف ما یأفكون»