وَأُلۡقِيَ ٱلسَّحَرَةُ سَـٰجِدِينَ
120
وَأُلۡقِيَ ٱلسَّحَرَةُ سَـٰجِدِينَ
120
مرجع ضمیر در جملهى «ما كانوا یعملون» یا ساحران است و یا فرعونیان و یا جمع هر دو گروه. لذا آیه را سه گونه مىتوان معنا نمود.
در شیوهى تبلیغ، با بیان حقّ و آشكار نمودن حقیقت، مىتوان باطل را از میدان بیرون كرد. «فوقع الحقّ و بطل ما كانوا یعملون»
یك جلوه از طرف حقّ، هزاران جلوه فریبندهى باطل را محو مىكند. «فوقع الحقّ و بطل ما كانوا یعملون» براى مبارزه با معجزهى موسى، مدّت طولانى زحمت كشیدند و انواع جادوها را بكار بستند، ولى تمام آنها بىفایده بود.
ساحران پس از شكست، همراه فرعونیان صحنهى مبارزه را ذلیلانه ترك كردند. «انقلبوا صاغرین»
مدّعیان پیروزى، «نحن الغالبین» 220 مغلوبهاى تاریخ گشتند. «فغلبوا... صاغرین»
عظمت معجزهى الهى آن گونه بود كه ساحران گویا ناخودآگاه و بىاختیار به سجده افتادند. «اُلقى» به صورت مجهول آمده است.
شناخت حقّ، زمینهى خضوع و تسلیم است. «اُلقى السحرة ساجدین» مىتوان در سایهى شناخت صحیح، در یك لحظه تغییر عقیده داد و خوشبخت شد.
سجده، بارزترین جلوه تسلیم است و سابقهى بس طولانى دارد. «ساجدین»