ٱتَّبِعُواْ مَآ أُنزِلَ إِلَيۡكُم مِّن رَّبِّكُمۡ وَلَا تَتَّبِعُواْ مِن دُونِهِۦٓ أَوۡلِيَآءَ قَلِيلًا مَّا تَذَكَّرُونَ
3
تفسیر نور
آنچه را از جانب پروردگارتان به سوى شما نازل شده، پیروى كنید و از سرپرستانى جز او پیروى نكنید. چه اندك پند مىپذیرید!
نکتهها
آیهى قبل، وظیفهى پیامبر صلى الله علیه وآله را در انذار و تذكّر بیان كرد و این آیه وظیفهى امّت را در اطاعت و تبعیّت. آن آیه از پیامبر صلى الله علیه وآله، «سعه صدر» مىخواست، اینجا از امّت، «تبعیّت» مىطلبد. آیهى قبل، «أنزل الیك» بود، اینجا «اُنزل الیكم» است.پیامبر اكرم صلى الله علیه وآله فرمود: «فاذا التَبَست علیكم الفِتَن كقطع اللیل المظلِم فعلیكم بالقرآن... مَن جعله اَمامه قاده الى الجنّة و مَن جَعَله خلفه ساقه الى النّار» 2 ، هر گاه فتنهها همچون پارههاى شبِ تار شما را فرا گرفت، پس بر شما باد به قرآن، هركس قرآن را امام خود قرار دهد به بهشت مىرسد و هر كس به آن پشت كند، به آتش دوزخ رهنمون مىشود. چنانكه حضرت على علیه السلام فرمود: «ففى اتّباع ماجائكم من اللّه الفوزالعظیم و فى تركه الخطاء المبین» 3 ، رستگارى بزرگ در پیروى از قرآن است و در ترك آن، خطا و گمراهى آشكار مىباشد.
2) تفسیر اثنى عشرى
3) تفسیر نورالثقلین
پیامها
پیروى از آیات الهى، سبب رشد و تربیت بشر است. «اتّبعوا... ربّكم» لازمهى ربوبیّت و تربیت الهى، نزول دستورات و راهنمایىها و تذكّرات است. «ما اُنزل الیكم من ربّكم»
نتیجهى پیروى از وحى، قرار گرفتن تحت ولایت الهى است و ترك آن، قرار گرفتن تحت ولایت دیگران است. «ولا تتّبعوا من دونه أولیاء»
اطاعت و پیروى از دیگران، در حقیقت پذیرش ولایت آنهاست. «ولا تتّبعوا من دونه أولیاء» با آنكه مىتوانست بگوید: «لاتتّبعوا من دونى احدا»
كسى كه ولایتِ خداى یكتا را نپذیرد، «ربّكم» باید چندین «ولىّ» را از خود راضى كند. «أولیاء»
پندپذیرى انسان، اندك است. «قلیلاً ما تذكّرون»