تا زمانى كه از خدا نبریده‌ایم، تمام وسوسه‌ى شیطان با یاد او و توبه قابل جبران است، «مَسّهم طائف من الشّیطان تذكّروا» ⁶⁹ ولى بریدن از خدا سبب افتادن در دام شیطان و سلطه‌ى او مى‌شود كه قابل جبران نیست. «حقّ علیهم الضّلالة انّهم اتّخذوا الشیطان اولیاء»

انسان آزاد است و مى‌تواند ولایت الهى را انتخاب كند یا ولایت شیطان را. «انّهم اتّخذوا الشیاطین»

دیدگاه منحرفان، واقع‌بینانه نیست، بلكه خیال‌پردازانه است. «یحسبون انّهم مهتدون»

انحراف فكرى و جهل مركّب، (گمراه بودن ولى خود را در راه حقّ دیدن،) از بدترین انحرافات است. «یَحسبون انّهم مهتدون» چنانكه در جاى دیگر مى‌خوانیم: «قل هل ننبّئكم بالاخسرین أعمالاً. الّذین ضَلّ سعیهم فى الحیاة الدّنیا و هم یحسبون انّهم یحسنون صُنعاً» ⁷⁰

70) كهف، 103 تا 104