و هرگاه چشمان آنان (اهل اعراف كه هنوز به بهشت نرفتهاند) ناخواسته به سوى دوزخیان گردانده شود گویند: پروردگارا! ما را همراه ظالمان قرار مده.
نکتهها
اعرافیان به اهل بهشت نگاه مىكنند و آنان را مىشناسند و سلام مىكنند، امّا به اهل دوزخ نگاه نمىكنند، بلكه چشمشان ناخواسته به آنان مىافتد. «
صُرِفَت ابصارهم»
اصحاب اعراف، در دعایشان نمىگویند ما را اهل آتش قرار مده، بلكه مىگویند: ما را همنشین ظالمان مگردان. گویا مجالست با ستمگر، بدتر از آتش دوزخ است. 126
126) تفسیر روحالمعانى