- ٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُواْ دِينَهُمۡ لَهۡوًا وَلَعِبًا وَغَرَّتۡهُمُ ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَاۚ فَٱلۡيَوۡمَ نَنسَىٰهُمۡ كَمَا نَسُواْ لِقَآءَ يَوۡمِهِمۡ هَـٰذَا وَمَا كَانُواْ بِـَٔايَـٰتِنَا يَجۡحَدُونَ51
امام رضا علیه السلام فرمود: «ننساهم» یعنى آنان را ترك مىكنیم، چون آنان قیامت و آمادگى براى آن روز را رها كرده بودند، ما نیز در آن روز آنان را به حال خود رها مىكنیم. 133
132) تفسیر المیزان
133) تفسیر نورالثقلین
مسخره كردن دین، مغرور شدن به دنیا، فراموشى آخرت و انكار آیات الهى، همه از نشانههاى كافران است. «الكافرین الّذین اتّخذوا» كفّار، احكام دین را كه جدّى است به بازى مىگیرند. «دینهم لهواً» و در عوض دنیا كه بازیچهاى بیش نیست را جدّى گرفتند.
تحقیر دین، ذلّت آخرت را به همراه دارد. كسانى كه دین را به بازى مىگیرند، در قیامت التماس مىكنند. «أفیضوا علینا - دینهم لهواً»
زندگى دنیوى فریبنده است. «غرّتهم الحیاة الدنیا»
فریفتگى به دنیا، زمینهى بازى گرفتن دین است. «لهواً و لعباً و غرّتهم...»
كیفر الهى با اعمال ما تناسب دارد. «ننساهم كما نسوا»
انكار مستمرّ آیات الهى، موجب محرومیّت از بهشت و مواهب آن است. «ما كانوا بآیاتنایجحدون»
فراموش كردن خداوند در دنیا، سبب فراموش شدن انسان در قیامت مىشود. «ننساهم كما نسوا» چنانكه در جاى دیگر یاد خداوند را مایهى یاد او از انسان مىداند. «فاذكرونى أذكركم» 134
انكارمستمرّ وبدون توبه، رمز بدبختى وهلاكت انسان است. «كانوا... یجحدون»
134) بقره، 152