قَالَ يَـٰقَوۡمِ لَيۡسَ بِي ضَلَـٰلَةٌ وَلَـٰكِنِّي رَسُولٌ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَـٰلَمِينَ
61
أُبَلِّغُكُمۡ رِسَـٰلَـٰتِ رَبِّي وَأَنصَحُ لَكُمۡ وَأَعۡلَمُ مِنَ ٱللَّهِ مَا لَا تَعۡلَمُونَ
62
تفسیر نور
(نوح) گفت: اى قوم من! در من هیچ گونه انحراف و گمراهى نیست، بلكه من فرستادهاى از سوى پروردگار جهانیانم.
پیامهاى پروردگارم را به شما مىرسانم و خیرخواه و دلسوز شمایم و از (جانب) خدا چیزهایى مىدانم كه شما نمىدانید.
نکتهها
كلمهى «نُصح»، به معناى خالص و بىغلّ و غش بودن است. به سخنانى كه از روى خلوص نیّت و خیرخواهى گفته شود، «نُصح» گویند و به عسل خالص هم «ناصح العسل» گفته مىشود.پیامها
در مقابل توهینهاى جاهلان، صبور باشیم. «لیس بى ضلالة» اوّلین پیامبر اولواالعزم، در برابر اتهام گمراهى، با نرمترین شیوه سخن گفت. رسالت پیامبران، در راستاى تربیت جهانیان و از شئون ربوبیّت خداوند است. «لكنّى رسول من ربّ العالمین»
بر خلاف عقاید انحرافى كه براى هرچیز یك ربّى مىپنداشتند، قرآن مىفرماید: همهى هستى، یك ربّ و پروردگار دارد. «ربّ العالمین»
پیامبران الهى، معصوماند. «لیس بى ضلالة و لكنّى رسول»
مربّى و مبلغ، هم باید خیرخواه و دلسوز باشد و هم برخوردار از علم و آگاهى كافى. «انصح، أعلم»
دلسوزى و خیرخواهى پیامبر، در جهت منافع مردم بود، نه منافع شخصى. «انصح لكم»
انبیا، سرچشمهى تمام علوم و آگاهىهاى خود را خداوند مىدانند. «و اعلم مناللّه»
انبیا از جانب خدا، از علوم و آگاهىهایى برخوردارند كه دست بشر به آنها نمىرسد. «اعلم من اللّه ما لا تعلمون»