- قَالَ ٱلۡمَلَأُ ٱلَّذِينَ ٱسۡتَكۡبَرُواْ مِن قَوۡمِهِۦ لِلَّذِينَ ٱسۡتُضۡعِفُواْ لِمَنۡ ءَامَنَ مِنۡهُمۡ أَتَعۡلَمُونَ أَنَّ صَـٰلِحًا مُّرۡسَلٌ مِّن رَّبِّهِۦۚ قَالُوٓاْ إِنَّا بِمَآ أُرۡسِلَ بِهِۦ مُؤۡمِنُونَ75
- قَالَ ٱلَّذِينَ ٱسۡتَكۡبَرُوٓاْ إِنَّا بِٱلَّذِيٓ ءَامَنتُم بِهِۦ كَـٰفِرُونَ76
معمولاً اشراف و افراد صاحب نفوذ، مخالف راه انبیایند و به شبهه آفرینى در میان مؤمنان دست مىزنند. «قال الملأ الّذین استكبروا» نه فقر و استضعاف ارزش است و نه تمكّن و كاخنشینى؛ آنچه مهم است انتخاب راه خداوند از طریق آگاهى، علم، ایمان، تقوا، جهاد و هجرت است. (در آیهى قبل، قصرسازى را نعمت الهى به شمار آورد، به شرط آنكه به فساد منتهى نشود، اینجا هم از مستضعفان مؤمن ستایش شده است، نه از همهى آنان.) «آمن منهم»
بیشترین پیروان پیامبران، از میان مستضعفان بودهاند. «للّذین استضعفوا لِمَن آمن منهم»
عامل ایمان مستضعفان به انبیا، فقط فقر مادّى نیست، زیرا برخى از مستضعفان نیز ایمان نمىآوردند. «آمن منهم»
ایجاد شكّ و تردید، از شیوههاى تضعیف ایمان است. «أتعلمون...؟»
تضعیف رهبر، یكى از روشها و هدفهاى اصلى دشمن است. «أتعلمون انّ صالحاً مرسل»
گرچه محیط و جامعه در فرد اثر دارد، ولى اجبار نمىآورد. (مستضعفان محروم، با صراحت در مقابل مستكبران ایستاده و گفتند: به صالح ایمان داریم). «انّا بما ارسل به مؤمنون»
شبهات مخالفان را باید قاطعانه پاسخ داد. «انّا بما ارسل به مؤمنون»
به تمام فرمانهاى پیامبر باید ایمان داشت. «بما ارسل به مؤمنون»
مستكبران، علاوه بر كفر و لجاجت خود، نسبت به ایمان مستضعفان حساسیّت دارند. «انّا بالّذى آمنتم به كافرون» و نگفتند: «انّا به كافرون»