خسارت بزرگ از آنِ مشركان است كه به جاى ایمان به خداى یكتا، شرك مىورزند و به جاى رهبرى معصوم، سراغ دیگران مىروند. لذا به جاى زندگى أمن، خانه خراب مىشوند، به جاى بهشت به دوزخ مىروند وبه جاى رضوان، گرفتار خشم الهى مىشوند.
نیرنگهاى اهل باطل، نقش بر آب مىشود. «كأن لمیغنوا فیها» (كفّار در پى اخراج حضرت شعیب بودند، امّا خودشان در خانههایشان هلاك شدند).
هنگام فرا رسیدن قهر خدا، زیانكاران واقعى مشخّص مىشوند. «همالخاسرین» (در آیهى قبل، كافران طرفدارى از حضرت شعیب را خسارت دانستند، اینجا خداوند مىفرماید: خودشان زیانكارند.)