فَكَيۡفَ تَتَّقُونَ إِن كَفَرۡتُمۡ يَوۡمًا يَجۡعَلُ ٱلۡوِلۡدَٰنَ شِيبًا
17
ٱلسَّمَآءُ مُنفَطِرُۢ بِهِۦۚ كَانَ وَعۡدُهُۥ مَفۡعُولًا
18
إِنَّ هَـٰذِهِۦ تَذۡكِرَةٌ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ سَبِيلًا
19
تفسیر نور
پس اگر كفر ورزید، چگونه خود را از (عذاب) روزى كه كودكان را پیر مىكند مصون مىدارید؟
آسمان به سبب (هول) آن روز مىشكافد، آرى وعده خداوند انجام شدنى است.
همانا این آیات مایه تذّكر است، پس هركس مىخواهد، راهى به سوى پروردگارش برگیرد.
نکتهها
«وِلدان» جمع «ولید»، به معناى كودكى است كه تازه متولد شده و «شِیب» جمع «اَشیب»، به معناى شخص پیر و سفید مو است. آیه 17 را دو گونه مىتوان معنا كرد:الف. سختى روز قیامت به اندازهاى است كه كودك تازه متولد شده را پیر مىكند.
ب. آن روز به اندازهاى طولانى است كه كودك به پیرى مىرسد.
كلمه «هذه» در «انّ هذه تذكرة...» مىتواند به نافله شب كه در اول سوره آمده است اشاره داشته باشد، همان گونه كه در آیه 29 سوره دهر، پس از دستور به سجده و تسبیح طولانى شبانه مىفرماید: «انّ هذه تذكرة فمن شاء اتخذ الى ربّه سبیلا» یعنى عبادت در دل شب راه خداوند است، هركس مىخواهد آن را بپیماید.
پیامها
در قیامت، راه گریزى از دوزخ براى كفّار وجود ندارد. «فكیف تتقون ان كفرتم» صاحبان قدرت در دنیا، گرفتار عذاب سخت الهى شدند و نتوانستند از خود دفاع كنند، چه رسد به عذاب آخرت! «فكیف تتّقون»
غم و اندوه، تلخىها، ناكامىها و سختىها، عامل پیرى زودرس و سفیدشدن موى سر و صورت مىگردد. «یوماً یجعل الولدان شیباً»
خطرات قیامت هم در انسان تأثیر مىگذارد: «یجعل الولدان شیباً»، هم در آسمانها. «السماء منفطر به»
انسان، آزاد آفریده شده است. «فمن شاء...»
آگاهى یافتن از خطرات قیامت سبب تذكّر است. «انّ هذه تذكرة»
ربوبیّت خداوند اقتضا مىكند كه راه او را انتخاب كنیم. «اتّخذ الى ربّه سبیلاً»