نَّحۡنُ خَلَقۡنَـٰهُمۡ وَشَدَدۡنَآ أَسۡرَهُمۡ وَإِذَا شِئۡنَا بَدَّلۡنَآ أَمۡثَـٰلَهُمۡ تَبۡدِيلًا
28
إِنَّ هَـٰذِهِۦ تَذۡكِرَةٌ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ سَبِيلًا
29
وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا
30
يُدۡخِلُ مَن يَشَآءُ فِي رَحۡمَتِهِۦۚ وَٱلظَّـٰلِمِينَ أَعَدَّ لَهُمۡ عَذَابًا أَلِيمَۢا
31
تفسیر نور
مائیم كه خلقشان كردیم و مفاصلشان را محكم ساختیم و هرگاه بخواهیم مانند آنها را چنانكه باید به جاى آنان مىآوریم. به راستى این آیات، وسیله تذكّرى است، پس هركه بخواهد، راهى به سوى پروردگارش در پیش گیرد.
و شما چیزى رانمىخواهید، مگر این كه خدا بخواهد، همانا خداوند دانا و حكیم است.
هر كه را بخواهد به رحمت خود درمىآورد و براى ظالمان عذابى دردناك آماده كرده است.
نکتهها
«اَسر» بستن با بند است و «اسیر» كسى است كه دربند بسته شده است. مراد از «شددنا اسرهم» آن است كه بندها و مفاصل آدمى را محكم كردیم.پیامها
كفر و طغیان بستر نابودى انسان است. «آثماً او كفوراً... بدّلنا امثالهم» توانایى خداوند بر آفرینش انسان، نشانه توانایى او بر نابود كردن او است. «خلقناهم... بدّلنا امثالهم»
خداوند، حجت را بر مردم تمام كرده است. «انّ هذه تذكرة»
قرآن، وسیله هوشیارى است. «انّ هذه تذكرة»
راه خدا، اجبارى نیست، هر كه مىخواهد به سعادت برسد، باید خود آن را انتخاب كند و بپیماید. «فمن شاء اتخذ الى ربّه سبیلا»
خواست انسان، نه مستقل از خواست خداوند است و نه برتر از آن. بلكه آنچه را انسان مىخواهد، اگر مورد خواست خداوند نیز قرار گیرد، محقق مىشود. «و ما تشاؤون الاّ ان یشاء اللّه»
مشیّت خداوند، عالمانه و حكیمانه است، نه گزافه. «یشاء اللّه... علیما حكیما»
بر اساس مشیّت حكیمانه، كسانى كه بخواهند مشمول رحمت الهى مىشوند. «یدخل من یشاء فى رحمة»
كسانى از رحمت الهى دورند، كه خود راه ظلم را پیش گرفتهاند. «والظالمین اعدّ لهم عذابا الیما»