إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ كَانَ مِيقَـٰتًا
17
يَوۡمَ يُنفَخُ فِي ٱلصُّورِ فَتَأۡتُونَ أَفۡوَاجًا
18
وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتۡ أَبۡوَٰبًا
19
وَسُيِّرَتِ ٱلۡجِبَالُ فَكَانَتۡ سَرَابًا
20
تفسیر نور
همانا روز جدایى، وعدهگاه (ما با شما) است.
روزى كه در صور دمیده شود و گروه گروه مىآیید.
و آسمان گشوده شود و به صورت درهایى باز درآید.
و كوهها روان شوند و چون سراب گردند.
نکتهها
قیامت از جهتى «یوم الجمع» است كه همه در آن اجتماع مىكنند و از جهتى «یوم الفصل» نامیده شده، زیرا خوبان از بدان و حق از باطل جدا و به اختلافات فیصله داده مىشود.در روایات مىخوانیم كه در قیامت مردم به گروههاى مختلفى تقسیم مىشوند و هر گروه به شكلى؛ سخن چین در قیافه میمون، حرامخوار در شكل خوك، رباخوار در قالب وارونه، قاضى ظالم به صورت كور، خودپسند كر و لال، عالم بى عمل در حال جویدن زبان، همسایه آزار بىدست و پا، سعایت كننده آویخته بر آتش، هوسباز بدبو، و فخر فروشان به لباس با لباس دوزخى محشور مىشوند.4
حركت كوهها مقدّمه به هم خوردن آنها و خرد شدن و ذره ذره شدن سنگها و در نهایت، روان شدن به گونهاى است كه از دور سراب به نظر آیند. «و سُیّرت الجبال فكانت سراباً»
4) تفسیر نورالثقلین.
پیامها
دنیا، مقدّمه قیامت است و این همه نعمت عبث و بیهوده نیست.«انّ یَوم الْفصل كانَ میقاتاً» زمان قیامت از قبل نزد خداوند معلوم است. «كان میقاتاً»
قیامت نیز نظامى دارد «یَوم یُنفخُ فى الصُّور»
در قیامت، نظام آسمان و زمین دگرگون مىشود. «فتحت السماء...سیّرت الجبال»
انسان با مرگ، رها و فراموش نمىشود. «یوم الفصل كان میقاتاً»
به پیوندها و روابط دنیوى دلخوش نباشید كه روزى همه چیز گسسته مىشود. «یوم الفصل»
ارتباط زمین و آسمان و اهل آنها، در قیامت توسعه مىیابد. «فتحت السماء»