إِنَّآ أَنذَرۡنَـٰكُمۡ عَذَابًا قَرِيبًا يَوۡمَ يَنظُرُ ٱلۡمَرۡءُ مَا قَدَّمَتۡ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلۡكَافِرُ يَـٰلَيۡتَنِي كُنتُ تُرَٰبَۢا
40
إِنَّآ أَنذَرۡنَـٰكُمۡ عَذَابًا قَرِيبًا يَوۡمَ يَنظُرُ ٱلۡمَرۡءُ مَا قَدَّمَتۡ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلۡكَافِرُ يَـٰلَيۡتَنِي كُنتُ تُرَٰبَۢا
40
دلیل غفلت آن است كه مردم، قیامت را دور مىپندارند. «عذاباً قریباً»
پشیمانى، دلیل بر اختیار انسان است. «یا لیتنى كنت تراباً»
در قیامت، انسان ناظر بر عملكرد خویش است. «ینظر المرء ما قدّمت یداه»
سرنوشت اخروى هر كس به دست خود اوست. «ینظر المرء ما قدّمت یداه»
خاك یك دانه مىگیرد، یك خوشه مىدهد، ولى كفّار صدها دلیل و برهان مىشنوند ولى یكى را نمىپذیرند. پس خاك بر كافر برترى دارد. «كنت تراباً»