فَأَرَىٰهُ ٱلۡـَٔايَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰ
20
فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ
21
ثُمَّ أَدۡبَرَ يَسۡعَىٰ
22
فَحَشَرَ فَنَادَىٰ
23
فَقَالَ أَنَاْ رَبُّكُمُ ٱلۡأَعۡلَىٰ
24
فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلۡـَٔاخِرَةِ وَٱلۡأُولَىٰٓ
25
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبۡرَةً لِّمَن يَخۡشَىٰٓ
26
تفسیر نور
پس معجزه بزرگ را به او نشان داد.
امّا او تكذیب كرد و نافرمانى نمود.
آنگاه پشت كرد، در حالى كه (براى خاموشى این دعوت) تلاش مىنمود.
پس (ساحران را) جمع كرد و ندا داد.
و گفت: من پروردگار برتر شما هستم.
آنگاه خداوند او را به كیفر دنیا و آخرت گرفتار كرد.
همانا در این ماجرا براى هر كسكه (از سوء عاقبت) بترسد، درس عبرتى است.
نکتهها
در برابر فرعون كه مىگفت: «اَنا ربّكم الاعلى» من پروردگار برتر هستم، حضرت موسى مىگوید: «اهدیك الى ربّك» تو را به پروردگارت رهنمون كنم.«نكال»، كیفر و مجازاتى است كه هر كس آن را ببیند یا بشنود، از ارتكاب مثل آن خوددارى كند. عذاب آخرت، از آن جهت نكال نامیده شده، كه هركس آن را بشنود، از هر عملى كه وى را گرفتار سازد، خوددارى مىكند.20
20) تفسیر المیزان.
پیامها
براى امثال فرعون باید بزرگترین معجزهها را آورد. «الآیة الكبرى» طاغوتها براى حفظ كیان خود از منحرفان استمداد مىكنند. «فحشر فنادى»
ادّعاى نبوّت و انتظار تسلیم شدن دیگران، به معجزه آوردن نیاز دارد. «اهدیك... فاراه الآیة الكبرى»
در برخى متكبران، حتى بزرگترین معجزات كارساز نیست. «الآیة الكبرى فكذّب»
معجزات انبیا یكسان نیست. «الآیة الكبرى»
تكذیب انبیا، براى نافرمانى از تعالیم آنان و آزاد بودن از قید و بندهاى دینى است. «فكذّب و عصى»
كسانى كه از استدلال و گفتگوى مستقیم عاجزند، پشت پرده تلاش مىكنند. «فكذّب... ثمّ ادبر یسعى»
جوّ سازى و شعار و هیاهو، از ابزار فرعونهاست. «فحشر فنادى»
مردم داراى فطرت خداجویى هستند. طاغوتها مسیر آن را متوجه خود مىكنند. «انا ربّكم»
مستكبران، روزى به زانو در خواهند آمد. «انا ربّكم... فاَخَذَه اللّه»
تاریخ وسیله عبرت است، نه سرگرمى و پركردن ایام فراغت. «لعبرةً»
از تاریخ آن قسمتى را بازگو كنید كه سازنده و عبرتآموز باشد. «لعبرةً»
عبرتها بسیار است، عبرت گرفتن مهم است كه به آمادگى روحى نیاز دارد. «لعبرةً لمن یخشى»