ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ شَآقُّواْ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥۚ وَمَن يُشَاقِقِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ فَإِنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلۡعِقَابِ
13
ذَٰلِكُمۡ فَذُوقُوهُ وَأَنَّ لِلۡكَـٰفِرِينَ عَذَابَ ٱلنَّارِ
14
تفسیر نور
آن (حمایت الهى از مؤمنان و فرمان ضربه بر سرها و سرانگشتان دشمن)، به جهت آن بود كه آنان در برابر خدا و پیامبرش گردنكشى كردند، و هر كس با خدا و پیامبرش در افتد و مخالفت كند، خداوند داراى كیفرى سخت است.
آن است (كیفر ما در دنیا)، پس بچشید آن را و (بدانید) عذاب دوزخ براى كافران (مهیّا) است.
پیامها
قهر و خشم الهى، نتیجهى سركشى و طغیان است و بدون دلیل و بىحساب نیست. «ذلك بأنّهم...» مخالفت با رسول خدا، مخالفت با خداوند است. «شاقّوا اللّه و رسوله»
سنّت خداوند آن است كه هر كه با حقّ در افتد، نابود شود. «و مَن یشاقق... فانّ اللّه شدید العقاب»
كافران، هم در دنیا گرفتار انتقام و هلاكت مىشوند و هم در آخرت گرفتار عذاب. «فاضربوا فوق الاعناق - للكافرین عذاب النّار»
عذابهاى دنیوى هرچند بسیار سخت باشد، تنها به قدر چشیدن عذابهاى اخروى است. «ذلكم فذوقوه و انّ للكافرین عذاب النّار»