- وَمَا كَانَ صَلَاتُهُمۡ عِندَ ٱلۡبَيۡتِ إِلَّا مُكَآءً وَتَصۡدِيَةًۚ فَذُوقُواْ ٱلۡعَذَابَ بِمَا كُنتُمۡ تَكۡفُرُونَ35
تفسیر نور
(دعا و) نمازشان نزد بیت اللّه (كعبه)، جز سوت كشیدن و كف زدن نبود. پس به خاطر آنكه كفر مىورزیدید، عذاب (الهى را) بچشید.
نکتهها
«مُكاء»، به معناى سوت كشیدن و «تَصدیة»، به معناى كف زدن است.سوت كشیدن آنان شاید به خاطر اعلام حضورشان نسبت به بتهایى بوده كه در كعبه قرار داشته است.
مفسّران از مصادیق روشن عذاب در جملهى «فذوقوا العذاب» را شكست مشركین در جنگ بدر مىدانند. 513
513) تفاسیر مجمع البیان، المیزان و فى ظلال القرآن
پیامها
بىاحترامى و انجام امور لغو و بیهوده، همچون كف زدن و سوت كشیدن در مكان مقدّس، نشاندهندهى لیاقت نداشتن براى تولیت آن مكان است. «انْ اولیائه الاّ المتّقون... و ما كان صلاتهم عند البیت الاّ مُكاء وتصدیة» در طول تاریخ، مراسم مذهبى دستخوش تحریف و یا آمیخته به امورى لغو شده است. «صلاتهم... مُكاءً و تصدیة»
گاهى مقدّسترین مراكز، صحنهى بالاترین خرافات مىشود. «عند البیت الا مكاءً و تصدیة»
كفر وبىاحترامى به مقدّسات، عذاب الهى را بدنبال دارد. «مكاء و تصدیة فذوقوا العذاب بما كنتم تكفرون»
لجاجت و استمرار در كفر و انحراف، عامل نزول عذاب است. «فذوقوا العذاب بما كنتم تكفرون»