- لِيَمِيزَ ٱللَّهُ ٱلۡخَبِيثَ مِنَ ٱلطَّيِّبِ وَيَجۡعَلَ ٱلۡخَبِيثَ بَعۡضَهُۥ عَلَىٰ بَعۡضٍ فَيَرۡكُمَهُۥ جَمِيعًا فَيَجۡعَلَهُۥ فِي جَهَنَّمَۚ أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡخَـٰسِرُونَ37
تفسیر نور
(این حسرت، شكست و عذاب،) براى آن است كه خداوند، ناپاك را از پاك (در این جهان و آن جهان) جدا كند و پلیدىها را برهم نهد و همه را متراكم سازد و در دوزخ قرار دهد، آنان همان زیانكارانند.
نکتهها
«یَركُمَه»، به معناى متراكم ساختن و روى هم انباشتن است.گرچه جهنّم بسیار بزرگ است و پیوسته مىگوید: «هل من مزید» 514 و بیشتر مىخواهد، ولى هر یك از دوزخیان در تنگنا به سر مىبرند. همانند دیوار بزرگى كه جاى میخهاى بسیار دارد، ولى هر میخى در فشار است.
514) ق، 30
پیامها
از نتایج جنگ حقّ و باطل، روشن شدن روحیّات، انگیزهها، عملكردها، تعهّدات و توطئههاست، تا جوهرهى انسانها كشف شود. «لیمیز اللّه» جداسازى طرفداران حقّ از باطل، از سنّتهاى الهى است. «لیمیز اللّه» چنانكه در روز قیامت نیز خطاب مىشود: «وامتازوا الیوم ایّها المجرمون» 515
تراكم، فشار و ضیق مكان، از ویژگىهاى دوزخ و دوزخیان است. «فیركمه جمیعاً فیجعله فى جهنّم»
خسارت واقعى انسان، دوزخى شدن اوست. «فى جهنّم اولئك هم الخاسرون»
515) یس، 59