كَلَّآ إِنَّهَا تَذۡكِرَةٌ
11
فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ
12
فِي صُحُفٍ مُّكَرَّمَةٍ
13
مَّرۡفُوعَةٍ مُّطَهَّرَةِۭ
14
بِأَيۡدِي سَفَرَةٍ
15
كِرَامِۭ بَرَرَةٍ
16
تفسیر نور
چنین نیست (كه آنها مىپندارند)، همانا قرآن وسیله تذكّر است.
پس هر كس بخواهد، آن را یاد كند و از آن پند گیرد.
در میان صحیفههایى ارجمند است.
كه بلند مرتبه و پاكیزه است.
به دست سفیرانى بزرگوار و نیكوكار.
نکتهها
«صُحف» جمع «صحیفة» به معناى مكتوب است. «سفرة» جمع «سافر» به معناى كاتب است، چنانكه «اسفار» جمع «سِفر» به معناى كتاب است. «بررة» جمع «بارّ» به معناى نیكو كار است.26مراد از «سفرة»، سفیران و رسولان وحى، یعنى فرشتگانى هستند كه وحى الهى را به پیامبران مىرسانند و این فرشتگان، یاران جبرئیل و تحت امر او هستند كه قرآن درباره او مىفرماید: «انّه لقول رسول كریم... مطاع ثمّ امین»27 راه خدا هم آسان است و هم زمینه فطرى و فكرى و فقهى دارد.
26) تفسیر مجمعالبیان.
پیامها
آیات قرآن مایه تذكّر و عامل بیدارى فطرت بشرى است. «انَّها تذكرة» مقام و مرتبه قرآن برتر از دسترسى نااهلان و تحریف و تغییر آنان است. «مرفوعة مطهّرة»
قرآن را باید در جایگاه بلند قرار داد. «مرفوعة»
قرآن باید از هر آلودگى حفظ شود. «مطهّرة»
در دعوت قرآن، اكراه و اجبارى نیست و هركس بخواهد با اختیار خودش آن را مىپذیرد. «فمن شاء ذكره»
آنچه را خداوند تكریم كرده ما نیز باید تكریم كنیم. «صحف مكرّمة»
قرآن كریم را، فرشتگان كرام به پیامبر مىرسانند. «صحف مكرّمة... بایدى سفرة كرام» (هم سرچشمه قرآن خداوند كریم است و هم خود قرآن و هم آورندگان آن و هم بر كسى كه نازل شده است.)