إِنَّ ٱلۡأَبۡرَارَ لَفِي نَعِيمٍ
13
وَإِنَّ ٱلۡفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ
14
يَصۡلَوۡنَهَا يَوۡمَ ٱلدِّينِ
15
وَمَا هُمۡ عَنۡهَا بِغَآئِبِينَ
16
وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا يَوۡمُ ٱلدِّينِ
17
ثُمَّ مَآ أَدۡرَىٰكَ مَا يَوۡمُ ٱلدِّينِ
18
يَوۡمَ لَا تَمۡلِكُ نَفۡسٌ لِّنَفۡسٍ شَيۡـًٔا وَٱلۡأَمۡرُ يَوۡمَئِذٍ لِّلَّهِ
19
تفسیر نور
بى شك، نیكان در ناز و نعمت بهشتىاند.
و بىشك، بدكاران در آتشى شعلهور.
كه در روز جزا به آن وارد شوند و بسوزند.
و لحظهاى، از آن غایب و جدا نشوند.
تو چه دانى كه روز جزا چه روزى است؟
باز، چه دانى كه روز جزا چه روزى است؟
روزى كه هیچ كس براى هیچ كس اختیارى ندارد و در آن روز، فرمان تنها براى خداست.
نکتهها
«أبرار» جمع «بارّ» به معناى نیكوكار و «نَعیم» به معناى پر نعمت است.«فُجّار» جمع «فاجر» به معناى شكافتن است، یعنى كسانى كه پردهدرى مىكنند و هتّاك هستند.
«صَلى» ورود در قهر و عذاب است. «یصلونها یوم الدین» همان گونه كه «صَلْو» ورود در رحمت و لطف است. «هو الّذى یصلّى علیكم»4
در قیامت، همه امور به دست خداست و این به معناى نفى شفاعت نیست، چون شفاعت نیز از امورى است كه خداوند فرمان داده است.5
4) احزاب، 43.
5) تفسیر مجمع البیان.
پیامها
در تربیت و تبلیغ، سرنوشت خوبان و بدان را مقایسه كنید. «انّ الابرار لفى نعیم - انّ الفجّار لفى جحیم» حتّى پیامبر، به بسیارى از امور قیامت آگاه نیست. «و ما ادراك ما یوم الدین»
مسائل قیامت را با عقل عادى نمىتوان درك كرد، بلكه باید از طریق وحى بپذیریم. «ما ادراك ما یوم الدین»
مطالب مهم را باید تكرار كرد. «ما ادراك - ثمّ ما ادراك»
پیدایش قیامت براى جزا و كیفر عملكرد دنیوى ماست. «یوم الدّین»
مجرمان براى همیشه در دوزخند. «ما هم عنها بغائبین»
قیامت روز سلب مالكیّت و اختیار از همه انسانهاست. «یوم لا تملك نفس لنفس شیئاً»
قیامت، تجلّى حاكمیّت مطلقه خداوند است. «و الامر یومئذ للّه»