بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ يُكَذِّبُونَ
22
وَٱللَّهُ أَعۡلَمُ بِمَا يُوعُونَ
23
فَبَشِّرۡهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ
24
إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ لَهُمۡ أَجۡرٌ غَيۡرُ مَمۡنُونِۭ
25
تفسیر نور
بلكه كافران (آیات الهى را) تكذیب مىكنند.
و خدا به آنچه در دل دارند آگاهتر است.
پس ایشان را به عذابى دردناك بشارت ده.
مگر كسانى كه ایمان آوردند و كارهاى شایسته انجام دادند كه براى آنان پاداشى است ابدى و قطع نشدنى (و بى منّت).
نکتهها
«یوعون» از «وِعاء» به معناى ظرف است و مراد از آن در اینجا، ظرف دل است و آنچه انسان در دل دارد. «بَشّر» از بشارت، به خبرى گویند كه به واسطه آن، در چهره و بَشَره انسان تغییرى صورت گیرد و معمولاً به خبرهاى خوش گفته مىشود. گاهى براى تحقیر نیز مىآید، چنانكه مىگویند: «خبر خوش فلانى، مرگ است»پیامها
كافران، نه تنها در برابر آیات قرآن تسلیم نمىشوند، بلكه آن را تكذیب مىكنند. «لایسجدون بل... یكذّبون» كسى كه خط كفر را پذیرفت، به هر مسئلهاى كه رسید تكذیب مىكند. «بل الّذین كفروا یكذّبون»
خداوند، به اسرار درونى انسان احاطه دارد. «واللّه اعلم بما یوعون»
گاهى انسان در قالب انكار و تكذیب، اهداف دیگرى را دنبال مىكند كه خداوند به آن آگاه است. «یكذّبون واللّه اعلم بما یوعون»
گاهى انسان به خاطر حفظ منافعش، در ظاهر تكذیب مىكند ولى در دل آن را مىپسندد. «یكذّبون واللّه اعلم بما یوعون»
گرچه مبناى كیفر و پاداش عمل است، امّا ارزش عمل به هدف و انگیزه آن است كه خداوند به آنها آگاه است. «واللّه اعلم بما یوعون»
لازمه ایمان، انجام هر عمل است كه صالح و شایسته باشد، در هر زمینهاى كه باشد. «آمنوا و عملوا الصالحات» (عبادت، یكى از مصادیق عمل صالح است.)
ایمان از عمل جدا نیست و لازم ملزوم یكدیگرند. «آمنوا و عملوا الصالحات»
پاداشهاى الهى، گسسته نمىشود و همراه با منّت نیست. «لهم اجر غیر ممنون»