سوره غاشیه - آیات 12 تا 16 جزء 30 - صفحه 592

    فِيهَا عَيۡنٌ جَارِيَةٌ

    12

    فِيهَا سُرُرٌ مَّرۡفُوعَةٌ

    13

    وَأَكۡوَابٌ مَّوۡضُوعَةٌ

    14

    وَنَمَارِقُ مَصۡفُوفَةٌ

    15

    وَزَرَابِيُّ مَبۡثُوثَةٌ

    16

تفسیر نور
در آنجا چشمه‌اى جارى است. در آنجا تختهایى است برافراشته. و سبوهایى چیده شده و بالشهایى ردیف شده و فرش‌هایى گسترده شده.

نکته‌ها
كلمه «عین» به معناى چشمه، بر یك یا چند چشمه قابل تطبیق است و به دلیل آیه 15 سوره ذاریات، چشمه‌هاى بهشتى متعدد است. «ان المتقین فى جنّات و عیون»

«سُرر» و «سرور» از یك ریشه است. سریر به تختى گفته مى‌شود كه براى سرور باشد و كلمه «مرفوعة» نشانه جایگاه بلند تخت‌هاى بهشتى است كه بر صحنه‌هاى دیدنى بهشت اشراف دارد.

«اكواب» جمع «كوب» بر وزن خوب به معناى قدحى است كه دسته ندارد. در سوره واقعه آیات 17 و 18 انواع ظرف‌ها آمده است. «باكواب و اباریق و كأس من معین»

«نمارق» جمع «نمرقة» به معناى بالش و پشتى كوچك است. «زرابىّ» فرش فاخر و زربافت است.

پیام‌ها
عظمت چشمه‌هاى بهشتى قابل شناخت نیست. «فیها عین جاریة» (كلمه «عین» نكره آمده است.

جایگاه بهشتیان، رفیع و بلند است، نه آنكه روى زمین بنشینند. «سُرر مرفوعة»