سوره غاشیه - آیات 1 تا 7 جزء 30 - صفحه 592
  • هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلۡغَـٰشِيَةِ

    1

    وُجُوهٌ يَوۡمَئِذٍ خَـٰشِعَةٌ

    2

    عَامِلَةٌ نَّاصِبَةٌ

    3

    تَصۡلَىٰ نَارًا حَامِيَةً

    4

    تُسۡقَىٰ مِنۡ عَيۡنٍ ءَانِيَةٍ

    5

    لَّيۡسَ لَهُمۡ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٍ

    6

    لَّا يُسۡمِنُ وَلَا يُغۡنِي مِن جُوعٍ

    7

تفسیر نور
آیا خبر آن حادثه فراگیر به تو رسیده است؟ در آن روز، چهره‌هایى خوار و زبونند. (با آنكه) تلاش كرده و رنج برده‌اند. (امّا) به آتشى سوزان درآیند. و از چشمه‌اى جوشان نوشانده شوند. و خوراكى جز خار خشك و تلخ ندارند. كه نه فربه كند و نه گرسنگى را از میان برد.

نکته‌ها
«غاشیة» به معناى پوشاننده است، و منظور از آن، حادثه قیامت است كه همه را تحت پوشش قرار مى‌دهد. «عاملة» به معناى كوشنده و «ناصبة» به معناى كار پرمشقت است كه انسان را خسته مى‌كند. «حامیة» به معناى بسیار داغ و «ءانیة» نهایت درجه سوزندگى است.

ممكن است مراد از «وجوه»، صاحبان وجوه و چهره‌هاى برجسته باشد، یعنى چهره‌هاى شاخص هر یك از دو گروه نیك و بد.

«ضریع» به فرموده پیامبر اكرم صلى الله علیه وآله چیزى است در دوزخ شبیه به خار كه از مردار بد بوتر و از آتش داغ‌تر و بسیار تلخ است.26 شاید گذاردن نام «ضریع» بر این خار به خاطر آن باشد كه خوردن آن انسان را به فریاد و تضرّع وادار مى‌كند.

كارهاى پر زحمت فراوانى در دنیا انجام مى‌شود ولى به خاطر آنكه اخلاص در آن نیست یا طبق دستور الهى انجام نشده است و یا با عجب و غرور و منت و گناه و شرك همراه بوده، حبط مى‌شود و هدر مى‌رود و در قیامت مورد بهره قرار نمى‌گیرد.

در جهان بینى الهى، عنصر كار باید با عنصر هدف و جهت و عنصر رهبرى هم‌سو و مقدّس باشند.


26) تفسیر مجمع البیان.
پیام‌ها
حادثه قیامت چنان فراگیر است، كه همه باید به فكر آن باشند. «هل اتاك حدیث الغاشیة»

هر تلاش و زحمتى، در قیامت مفید نخواهد بود. «عاملة ناصبة»

تنها گروه مخلص از تلاش‌هاى خود بهره خواهند گرفت. «لسعیها راضیة»

معاد جسمانى است، زیرا مسئله چاقى و لاغرى تنها در مورد اجسام قابل قبول است. «لایُسمن»