يَـٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ
27
يَـٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ
27
ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرۡضِيَّةً
28
فَٱدۡخُلِي فِي عِبَـٰدِي
29
وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي
30
راضى بودن و مرضى بودن، نشانه نفس مطمئنه است كه او از خدا راضى است و خدا نیز از او راضى است.
از امام صادقعلیه السلام سؤال شد كه آیا مؤمن از جان دادن خود راضى است؟ حضرت فرمود: در لحظه اول راضى نیست ولى فرشته قبض روح به او دلدارى مىدهد كه من از پدر به تو مهربانترم، چشمت را باز كن. او چشم باز مىكند و پیامبرصلى الله علیه وآله و على و فاطمه و حسن و حسین و سایر امامان علیهمالسلام را مىبیند. فرشته مىگوید: اینان دوستان تو هستند. مؤمن هم با دیدن این صحنه راضى مىشود و در این هنگام خطاب «یا ایّتها النفس المطمئنّة» را مىشنود.52
52) تفسیر نمونه.
بهشت بدون یار و همدم، بهشت نیست. «اُدخلى فى عبادى»
بهشت، انواع و درجاتى دارد. «جنّتى» چنانكه قرآن در موارد متعدد فرموده است: «جنّات عدن»