سوره توبه - آیه 121 جزء 11 - صفحه 206
  • وَلَا يُنفِقُونَ نَفَقَةً صَغِيرَةً وَلَا كَبِيرَةً وَلَا يَقۡطَعُونَ وَادِيًا إِلَّا كُتِبَ لَهُمۡ لِيَجۡزِيَهُمُ ٱللَّهُ أَحۡسَنَ مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ
    121
تفسیر نور
هیچ مال اندك یا فراوانى را (در مسیر جهاد) انفاق نمى‌كنند و هیچ سرزمینى را نمى‌پیمایند، مگر آنكه براى آنان ثبت مى‌شود، تا خداوند آنان را به بهتر از آنچه مى‌كرده‌اند پاداش دهد.

نکته‌ها
مراد از «احسن ما كانوا یعلمون»، یا آن است كه پاداشِ خداوند از عمل مجاهدان بهتر است و یا آنكه بهترین كارى كه آنان انجام مى‌دهند، جهاد با مال وجان است.
پیام‌ها
در انفاق، كمیّت و مقدار مهّم نیست، چه كم باشد چه زیاد، در نزد خدا اجر دارد. «صغیرةً و لاكبیرة»

از اینكه كار خیر بى‌پاداش بماند، نهراسیم كه تمام اعمال انسان ثبت مى‌شود. «لاینفقون، لایقطعون، الاّ كتب لهم»

حركت به سوى جبهه‌ها، از بهترین كارهاست. «احسن ما كانوا یعملون»

پاداش الهى، بهتر و بالاتر از عمل انسان است. «لیجزیهم اللَّه احسن...»

استمرار بر عمل صالح، سبب اضافه شدن پاداش آن است. «ماكانوا یعملون»

سنّت خداوند این است كه مكتب خود را با تلاش مؤمنین پیش ببرد. (اگر نیاز به تلاش آنان نبود، این همه تشویق در این دو آیه لازم نبود)