فَإِن تَوَلَّوۡاْ فَقُلۡ حَسۡبِيَ ٱللَّهُ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ عَلَيۡهِ تَوَكَّلۡتُ وَهُوَ رَبُّ ٱلۡعَرۡشِ ٱلۡعَظِيمِ
129
تفسیر نور
پس اگر (از سخنان خداوند) روى گردان شدند، بگو: خداوند مرا كافى است، هیچ معبودى جز او نیست، تنها بر او توكّل كردهام و او پروردگار عرش بزرگ است.
نکتهها
در آیهى قبل، سخن از رأفت ودلسوزى پیامبر بود، در این آیه مىفرماید: مبادا كسى خیال كند كه سوز، تلاش و رأفت آن حضرت به مردم به خاطر نیازِ به مردم بوده است، زیرا اگر همهى مردم از او اعراض كنند، خدا با اوست. همان گونه كه اگر همهى مردم رو به خورشید كنند یا پشت به آن، هیچ اثرى در خورشید ندارد.امام صادقعلیه السلام فرمود: مراد از «عرش عظیم»، «مُلك عظیم» است. 195
خدایى كه نظام عظیم هستى را حفظ وتدبیر مىكند، انسان كوچكى را نیز مىتواند تحت الطاف خویش نگهدارى كند.
امام حسینعلیه السلام در دعاى عرفه خطاب به خداوند عرض مىكند:
«ماذا وَجَد مَن فَقدك و ماذا فَقَد مَن وجدك؟» هر كه تو را ندارد، چه دارد؟ و هر كه تو را دارد، چه ندارد؟
195) تفسیر نورالثقلین ؛ توحیدصدوق، ص 321.
پیامها
رویگردانى مردم از دین، نباید در ایمان و روحیّهى ما تأثیر گذارد.«فان تولّوا فقل حسبى اللَّه» كسى كه خدا دارد، چه كم دارد؟ «حسبى اللَّه»
توكّل بر خداوند، رمز غلبه بر مشكلات است. « فان تولّوا فقل... علیه توكّلت»
«اَلحَمدُللَّهربّالعالَمیِن»