- قَـٰتِلُوهُمۡ يُعَذِّبۡهُمُ ٱللَّهُ بِأَيۡدِيكُمۡ وَيُخۡزِهِمۡ وَيَنصُرۡكُمۡ عَلَيۡهِمۡ وَيَشۡفِ صُدُورَ قَوۡمٍ مُّؤۡمِنِينَ14
پاسخ: مقصود در آن آیه، عذابهاى آسمانى و ریشهكن كننده، مثل عذاب قوم عاد و ثمود است، و در این آیه مراد عذاب و سختىهاى جنگ است.
جبهههاى جنگ، بستر امدادهاى الهى است. «قاتلوهم، ینصركم(از شما حضور و جهاد، از خدا نصرت و امداد)
رزمندگان، بازوى حقّ و عوامل اجراى حكم خدایند. «یعذّبهم بایدیكم»
سنّتهاى الهى، از مسیر طبیعى و علل واسباب اجرا مىشود. «بایدیكم»
در پىشكست نظامى دشمن، شكست روحى وسیاسى است. «یعذّبهم،یخزهم»
خداوند خواستار شكست و ذلّت دشمنان دین و پیروزى و عزّت مؤمنین است. «یخزهم و ینصركم»
از اهداف جنگ، محو كفر و ذلّت كافران و آرامش مؤمنان است. «یعذّبهم ... یخزهم... یشف صدور»
پیش از جنگ، تشویق و تبلیغ لازم است. خداوند به مؤمنان نوید قطعى مىدهد. «ینصركم، یشف صدور»
دلهاى مسلمانان صدر اسلام، جریحهدار و آكنده از رنج و آزار بود. «یشف صدور قومٍ مؤمنین»
گرچه در جنگ، عدّهاى شهید و داغدار مىشوند، ولى امّت اسلامى در عزّت و آرامش زندگى مىكنند. «صدور قومٍ مؤمنین» و نفرمود: «صدوركم»
سرنوشت مؤمنان در مسائل اجتماعى، به هم پیوند دارد و پیروزى شما، شفاى دل سایر مؤمنان است «ینصركم، یشف قومٍ مؤمنین»