ثُمَّ أَنزَلَ ٱللَّهُ سَكِينَتَهُۥ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ وَعَلَى ٱلۡمُؤۡمِنِينَ وَأَنزَلَ جُنُودًا لَّمۡ تَرَوۡهَا وَعَذَّبَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْۚ وَذَٰلِكَ جَزَآءُ ٱلۡكَـٰفِرِينَ
26
تفسیر نور
سپس خداوند، آرامش خود را بر پیامبرش وبر مؤمنان فرو فرستاد و سپاهیانى فرستاد كه شما آنان را ندیدید و كافران را عذاب كرد، و این كیفر كافران است.
نکتهها
در قرآن، شش مرتبه كلمه «سَكینة» بهكار رفته كه پنجبار آن در مورد جنگ است.در جنگ حنین، خداوند چهار نوع لطف به مؤمنان داشت: سكینه، جنود نامرئى، قهر بر كفّار و پذیرش توبهى فراریان (كه در آیهى بعد مطرح است).
بعضى از اسیرانِ كفّار، از مسلمانان مىپرسیدند: كجایند آن سفید پوشانى كه ما را مىكشتند؟ 35 اشاره به فرشتگانى كه با لباسهاى سفید، به چشم كفّار مىآمدند.
35) تفسیر صافى.
پیامها
لغزش رزمندگان در جبهه، سبب محروم شدن از امدادهاى غیبى الهى نمىشود. «ثمّ ولّیتم مدبرین ثمّ انزل اللّه سكینته» امدادهاى غیبى، رمز پیروزى مسلمانان است. «انزل اللَّه سكینته»
داشتن روحیّهى خوب و اطمینانِ برخاسته از ایمان، از عوامل اصلى پیروزى در نبرد است. «سكینته»
آرامش و اطمینان، هم براى رهبر لازم است، هم پیروان او. «سكینته على رسوله و على المؤمنین» نگرانى پیامبر از فرار افراد بود و ناآرامى مردم، از ترس.
آرامش روحى مؤمنان، از سوى خدا بود، «سكینتهُ» در آیهاى دیگر مىفرماید: «سكینتهٌ من ربّكم» 36
باور به حضور فرشتگان و مأموران الهى در جنگ براى امداد مؤمنان، یك عقیدهى قرآنى است. «انزل جنوداً لم تروها»
كشته شدن، براى كسى كه به مبدأ و معاد ایمان دارد افتخار است، ولى براى كافران، مایهى عذاب. «عذّب»
عاقبت همهى كفّار، شكست و ذلّت است. «عذّب... ذلك جزاء الكافرین»
36) بقره، 248.