إِنَّمَا ٱلنَّسِيٓءُ زِيَادَةٌ فِي ٱلۡكُفۡرِ يُضَلُّ بِهِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ يُحِلُّونَهُۥ عَامًا وَيُحَرِّمُونَهُۥ عَامًا لِّيُوَاطِـُٔواْ عِدَّةَ مَا حَرَّمَ ٱللَّهُ فَيُحِلُّواْ مَا حَرَّمَ ٱللَّهُۚ زُيِّنَ لَهُمۡ سُوٓءُ أَعۡمَـٰلِهِمۡ وَٱللَّهُ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلۡكَـٰفِرِينَ
37
كافران گاهى روشنفكر شده، در قانون الهى دست مىبردند و در گرماگرم جنگ، چون به ماههاى حرام برمىخوردند، براى آنكه جنگ را متوقّف نكنند مىگفتند: ادامه مىدهیم و به جاى این ماه، در ماه دیگرى آتش بس اعلام مىكنیم. 69
به مقدّسات احترام بگذاریم. دخل و تصرّف و بازى كردن با قانون الهى، كفر است. «انّما النسىء زیادة فى الكفر» چهار ماه تعطیلى مطرح نیست، بلكه نافرمانى در آنچه خدا فرموده مهم است. كفر داراى درجات و مراحلى است. «زیادة فى الكفر»
یكى از عوامل گمراهى كفّار، جابهجایى ماههاى حرام است. «یضلّ به الذین كفروا»
یكى از عوامل انحراف مردم، تفسیر و تحلیلهاى غلط، براى دست بردن در احكام و قوانین الهى است. «یُحِلَّونه عاماً...»
اعراب جاهلى با اینكه ماهها را جابجا مىكردند، ولى به مقدار زمان آن معتقد بودند. «لیواطئوا عدّة ما حرّم اللّه»
آنكه كار خود را بد بداند، شاید هدایت شود، امّا آنكه زشتكارىهاى خود را زیبا مىبیند، قابل هدایت نیست. «زیّن لهم سوء اعمالهم واللَّه لایهدى...»