سوره توبه - آیه 38 جزء 10 - صفحه 193
  • يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مَا لَكُمۡ إِذَا قِيلَ لَكُمُ ٱنفِرُواْ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ ٱثَّاقَلۡتُمۡ إِلَى ٱلۡأَرۡضِ‌ۚ أَرَضِيتُم بِٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا مِنَ ٱلۡـَٔاخِرَةِ‌ۚ فَمَا مَتَـٰعُ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا فِي ٱلۡـَٔاخِرَةِ إِلَّا قَلِيلٌ
    38
تفسیر نور
اى كسانى كه ایمان آورده‌اید! چرا وقتى به شما گفته مى‌شود در راه خدا (و براى جهاد) حركت كنید، سنگین و زمین‌گیر مى‌شوید؟ آیا به جاى آخرت، به زندگى دنیا راضى شده‌اید؟ پس بدانید بهره‌ى زندگى دنیا در (برابر) آخرت، جز اندكى نیست.

نکته‌ها
این آیه اشاره به جنگ تبوك دارد كه برخى از شركت در آن سستى نشان مى‌دادند. عوامل و بهانه‌هاى سستى، فاصله‌ى زیاد مدینه تا تبوك (حدود 600 كیلومتر)، گرمى هوا، فصل برداشتِ محصول و تبلیغات منافقان نسبت به عظمت و قدرت سپاه روم بود.
پیام‌ها
مؤمنان نیز باید گاهى مورد انتقاد و مؤاخذه قرار گیرند. «یا ایّها الّذین آمنوا ما لكم...»

چابكى و آمادگى رزمى براى مسلمانان ضرورى است، امّا اینكه فرمانده چه كسى است، مهم نیست. جمله‌ى «اذا قیل لكم انفروا...»، فاعل مشخّصى ندارد و به صورت مجهول آمده است.

دلبستگى به دنیا ومادیّات، مانع جداشدن انسان از زمین وخاك و رسیدن به كمال وافلاك مى‌شود. «اثّاقلتم...» (دنیاطلب، كوتاه همّت است)

ارزش و جایگاه انسان تا حدّى است كه دنیا براى او ناچیز است. «ارضیتم»

كسى كه آخرت را برتر از دنیاى اندك بداند، به جبهه‌ى جنگ رو مى‌كند، نه دنیا. «الاّ قلیل»