سوره توبه - آیه 4 جزء 10 - صفحه 187

    إِلَّا ٱلَّذِينَ عَـٰهَدتُّم مِّنَ ٱلۡمُشۡرِكِينَ ثُمَّ لَمۡ يَنقُصُوكُمۡ شَيۡـًٔا وَلَمۡ يُظَـٰهِرُواْ عَلَيۡكُمۡ أَحَدًا فَأَتِمُّوٓاْ إِلَيۡهِمۡ عَهۡدَهُمۡ إِلَىٰ مُدَّتِهِمۡ‌ۚ إِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلۡمُتَّقِينَ

    4

تفسیر نور
مگر كسانى از مشركین كه با آنان پیمان بسته‌اید و چیزى از تعهّدات خود نسبت به شما فروگذار نكرده‌اند و كسى را در برابر شما یارى نداده‌اند، پس پیمانشان را تا پایان مدّتشان نگهدارید (و وفادار باشید)، كه همانا خداوند، اهل تقوا را دوست دارد.

نکته‌ها
اعلام برائت، تنها شامل مشركان پیمان‌شكن و توطئه‌گر مى‌شود، و گرنه كسانى مانند بنوضمره و بنوخزیمه كه وفادار ماندند، این آیه آنان را استثنا مى‌كند.

على‌علیه السلام فرمود: با هر كس پیمانِ مدّت‌دار بسته‌اید، تا آن مدّت وفادار بمانید و به پیمان هر كس بى‌مدّت است، چهار ماه مهلت دهید.

پیام‌ها
آنان كه به پیمان‌ها احترام مى‌گذارند، پیمانشان محترم است.«عاهدتم من المشركین ثم لم

ینقصوكم»

وفا به پیمان لازم است، گرچه با مشركین باشد.«عاهدتم من المشركین... فاتموا»

كسى كه دشمن شما را یارى كند، دشمن شماست. «لم یظاهروا علیكم احداً» 14

وفا به پیمان، نشانه‌ى تقواست. «فاتمّوا... انّ اللَّه یحبّ المتّقین»


14) چون جزء شروط پیمان‌ها، كمك نكردن به دشمنان اسلام بوده است، پس اكنون كه كمك كردند، شرط را زیر پا گذاشته و دشمن شمایند.