سوره توبه - آیه 42 جزء 10 - صفحه 194

    لَوۡ كَانَ عَرَضًا قَرِيبًا وَسَفَرًا قَاصِدًا لَّٱتَّبَعُوكَ وَلَـٰكِنۢ بَعُدَتۡ عَلَيۡهِمُ ٱلشُّقَّةُ‌ۚ وَسَيَحۡلِفُونَ بِٱللَّهِ لَوِ ٱسۡتَطَعۡنَا لَخَرَجۡنَا مَعَكُمۡ يُهۡلِكُونَ أَنفُسَهُمۡ وَٱللَّهُ يَعۡلَمُ إِنَّهُمۡ لَكَـٰذِبُونَ

    42

تفسیر نور
اگر غنیمتى نزدیك و سفرى كوتاه (براى جهاد) بود، قطعاً (منافقان) در پى تو مى‌آمدند، ولى آن راه بر آنان دور و دشوار آمد (و به این بهانه نمى‌آیند) و به خدا سوگند خواهند خورد كه اگر مى‌توانستیم، با شما (به جنگ) بیرون مى‌شدیم! آنان (با این روش،) خود را هلاك مى‌كنند و خداوند مى‌داند كه آنان دروغگویانند.

نکته‌ها
این آیه، از اخبار غیبى قرآن است كه قبل از وقوعِ حادثه، از آن خبر مى‌دهد، و مربوط به جنگ تبوك است، چون منطقه‌ى تبوك تا مدینه فاصله‌اى بسیار داشت. اینك تبوك، در مرز حجاز قرار دارد.

امام باقرعلیه السلام فرمود: مراد از «عرَضاً قریباً»، غنیمت نزدیك است. 74


74) تفسیر نورالثقلین.
پیام‌ها
اموال و غنایم دنیوى، كالایى ناپایدار است. «عرضاً»

جنگ، معیار خوبى براى آزمودن انسان‌هاست. «لو كان عرضاً... لاتّبعوك»

افشاگرى روحیّه و باطن منافقین لازم است. «لو كان عرضاً... لاتّبعوك»

منافقین براى دستیابى به منافع مادّى، در بعضى جنگ‌ها شركت مى‌كنند. «لو كان عرضاً... لاتّبعوك»

پذیرفتن كارهاى راحت و پر منفعت، نشانه‌ى رشد و ایثار نیست. «لاتّبعوك»

مسلمانى، با تن‌پرورى و رفاه‌طلبى سازگار نیست. «بَعُدَت علیهم الشقه»

دروغ و نفاق، ملازم یكدیگرند و منافقان براى فرار از كار، به دروغ سوگند مى‌خورند. «سیحلفون»

سوگند دروغ، كارى منافقانه است. «سیحلفون»

آثار ترك جهاد را نمى‌توان با توجیه نابجا و دروغ از بین برد، بلكه شقاوت و هلاكت، پیامد قطعى آن است. «یهلكون انفسهم»

پیامدهاى فرار از جبهه، دامنگیر خود فراریان است. «یهلكون انفسهم»