پس چون ماههاى حرام سپرى شود، مشركان را هر جا یافتید بكشید و دستگیر كنید و در محاصره قرار دهید و در همه جا به كمین آنان بنشینید. پس اگر توبه كردند و نماز برپا داشتند و زكات پرداختند، راهشان را باز كنید (و آزادشان بگذارید) كه همانا خداوند، آمرزنده و مهربان است.
نکتهها
كافرانى كه 13 سال پیامبرصلى الله علیه وآله و مسلمانان را در مكّه آزار دادند و پس از هجرت نیز 9 سال از هیچ توطئهاى فرو گذار نكردند، مستحقّ سركوبى شدیدند.
كلمهى «حیث» هم در مورد زمان بكار مىرود و هم در مورد مكان، یعنى هر جا و هر زمان كه مشركان را یافتید.
امام باقرعلیه السلام فرمودند: راه توبه از شرك، ایمان آوردن است. 15
15) كافى، ج 5، ص10.
پیامها

پس از طىّ همهى مراحلِ دعوت، استدلال و پیمانبستن، اگر مشركان باز هم توطئه و دشمنى كردند، براى سركوبشان از همهى شیوهها استفاده كنید. مثل كشتن، اسیر گرفتن، راه بستن و محاصره.«
فاقتلوا، خذوا، احصروا»
هم قاطعیّت لازم است هم نرمش. «اقتلوا، خلّوا»
آزادى مذهب آسمانى آرى، امّا انحراف فكرى و سقوط عقل و انسانیّت، قابل تحمّل نیست. «فاقتلوا المشركین حیث وجدتموهم»
مسلمانان باید همواره در كمین توطئهگران باشند. «واقعدوا لهم كل مرصد»
تشكیلات اطلاعاتى مسلمانان باید چنان باشد كه حتّى توطئهگران را در خارج از مرزها زیر نظر داشته باشند. «كلّ مرصد»
براى سركوبى دشمنان توطئهگر، مرزها و تمام راههاى نفوذ را كنترل كنیم. «واقعدوا لهم كلّ مرصد»
توبه را حتّى هنگام جنگ هم بپذیرید. چون اسلام دین سماحت و بزرگوارى است، نه عقدهگشایى و انتقام. «فاقتلوا .... فان تابوا»
توبه باید همراه با عمل باشد. از توبهى بىعمل، فریب نخوریم. «فان تابوا واقاموا...»
توبه از شرك، ایمان است و نشانهى توبهى واقعى، نماز و زكات است. «تابوا واقاموا الصلوة...»
نماز، در رأس عبادتهاست. به كسى كه به شعائر دینى (نماز و زكات) احترام مىگذارد، تعرّض نكنید. «اقاموا الصلوة...فخلّوا سبیلهم»