قُلۡ هَلۡ تَرَبَّصُونَ بِنَآ إِلَّآ إِحۡدَى ٱلۡحُسۡنَيَيۡنِ وَنَحۡنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمۡ أَن يُصِيبَكُمُ ٱللَّهُ بِعَذَابٍ مِّنۡ عِندِهِۦٓ أَوۡ بِأَيۡدِينَا فَتَرَبَّصُوٓاْ إِنَّا مَعَكُم مُّتَرَبِّصُونَ
52
تفسیر نور
(اى پیامبر! به منافقان) بگو: آیا براى ما جز یكى از دو نیكى (فتح یا شهادت) را انتظار دارید؟ ولى ما منتظریم كه عذاب خداوند یا از سوى خودش یا به دست ما به شما برسد. پس شما منتظر باشید، ما نیز با شما در انتظار مىمانیم.
نکتهها
این آیه، توضیحى بر آیهى قبل است كه خدا را مولاى مؤمنان دانست، خدایى كه جز خیر نمىنویسد و حتّى اگر شهادت هم مقرّر كند، خیر وخوبى است.امام باقرعلیه السلام در تفسیر «احدى الحسنیین» فرمودند: مراد یا مرگ در راه خدا و یا درك ظهور امام زمانعلیه السلام است. 80
80) كافى، ج 8، ص 286.
پیامها
باید دیدگاه «احدى الحسنیین» را براى دوست ودشمن، تبیین وتبلیغ كرد. «قل» ارزشها و ملاكهاى ارزشگذارى، در بینش مؤمنان و منافقان متفاوت است. «احدى الحسنیین» در دید اهل ایمان، رفتن یا ماندن مهم نیست، مهم در خط بودن است، لذا فتح یا شهادت، هر دو پیروزى است.
منافقان، اگر در جنگ ودرگیرى با نظام اسلامى كشته شوند، دوزخىاند و اگر بدون جنگ هم بمیرند، اهل دوزخاند. پس به دست مؤمنان، یا از سوى خدا گرفتار عذاب مىشوند. «من عنده او بایدینا»
مؤمن، به هدف ونتیجهى كار یقین دارد. «فتربّصوا انّا معكم متربّصون»