- وَلَوۡ أَنَّهُمۡ رَضُواْ مَآ ءَاتَىٰهُمُ ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥ وَقَالُواْ حَسۡبُنَا ٱللَّهُ سَيُؤۡتِينَا ٱللَّهُ مِن فَضۡلِهِۦ وَرَسُولُهُۥٓ إِنَّآ إِلَى ٱللَّهِ رَٰغِبُونَ59
تفسیر نور
اگر آنان به آنچه خدا و پیامبرش به آنان دادهاند راضى مىشدند و مىگفتند: خداوند (و آنچه او صلاح بداند) براى ما بس است، خدا و پیامبرش به زودى از فضل خود به ما خواهند داد و ما تنها به پروردگار، راغب و امیدواریم، (اگر چنین مىگفتند، براى آنان بهتر بود).
نکتهها
در این آیه چهار مرحله مطرح شده است:
رضا و تسلیم به تقدیر الهى. «رضوا ما آتاهم اللَّه»
اظهار رضایت به زبان. «قالوا حسبنا اللَّه»
امید به فضل و كرم الهى. «سیؤتینا ...»
بىتوجّهى به دنیا و رغبت به خداوند. «الى اللَّه راغبون»
پیامها
منافقان هرگز از خداوند و تقدیرهاى او راضى نمىشوند. «ولو» سیاستگذارى و تصمیمگیرى در نحوهى تقسیم و صرف بیتالمال و امور مالى واقتصادى با خدا وپیامبر ورهبر امّت اسلامى است. «آتاهم اللّه ورسوله»
تنها نباید به تنگناها نگریست، صبر، آینده بهترى را پیش مىآورد. «سیؤتینا»
تلخى محرومیّتهاى دنیوى، با وعدههاى قطعى خداوند به مؤمنان و نعمتهاى بهشتى، شیرین مىشود. «سیؤتینا»
ما از خداوند طلبكار نیستیم، هر چه عطا كند از فضل خویش است. «فضله»
الطاف الهى از طریق پیامبران و اولیا به ما مىرسد. «فضله و رسوله»
محبّت خدا، زمینهساز صبر، رضا و قناعت است. «الى اللَّه راغبون»