سوره توبه - آیه 62 جزء 10 - صفحه 197
  • يَحۡلِفُونَ بِٱللَّهِ لَكُمۡ لِيُرۡضُوكُمۡ وَٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥٓ أَحَقُّ أَن يُرۡضُوهُ إِن كَانُواْ مُؤۡمِنِينَ
    62
تفسیر نور
(منافقان) براى شما به خدا سوگند مى‌خورند تا شما را راضى كنند، در حالى كه اگر ایمان آورده‌اند، شایسته‌تر آن است كه خدا و رسولش را راضى كنند.

پیام‌ها
منافق، پیوسته در بیم، وحشت و اضطراب است و مى‌خواهد با سوگند و تظاهر، از اعتقادات مذهبى مردم سوء استفاده كرده و توجّه آنان را به خود جلب كند.«یحلفون...لكم»

فریب هر سوگندى را مخورید، چون گاهى مقدّسات، دستاویز نامقدّسین قرار مى‌گیرد.«یحلفون باللَّه»

براى مؤمن، رضایت خداوند اصل است، نه پسند مردم.«واللَّه...احقّ ان یرضوه»

رضایت رسول، همان رضایت الهى است. «اللَّه و رسوله احقّ ان یرضوه» و نفرمود: «یرضوهما» 107

هركس رضاى خلق را بر رضاى خالق ترجیح دهد، سهمى از نفاق دارد و باید توبیخ شود. «اللَّه و رسوله احقّ ان یرضوه ان كانوا مؤمنین»


107) البتّه ممكن است دلیل این كه نفرمود: «یرضوهما» این باشد كه هیچ كس حتّى پیامبر همتاى خداوند متعال نیست.