- كَٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِكُمۡ كَانُوٓاْ أَشَدَّ مِنكُمۡ قُوَّةً وَأَكۡثَرَ أَمۡوَٰلًا وَأَوۡلَـٰدًا فَٱسۡتَمۡتَعُواْ بِخَلَـٰقِهِمۡ فَٱسۡتَمۡتَعۡتُم بِخَلَـٰقِكُمۡ كَمَا ٱسۡتَمۡتَعَ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِكُم بِخَلَـٰقِهِمۡ وَخُضۡتُمۡ كَٱلَّذِي خَاضُوٓاْۚ أُوْلَـٰٓئِكَ حَبِطَتۡ أَعۡمَـٰلُهُمۡ فِي ٱلدُّنۡيَا وَٱلۡـَٔاخِرَةِ وَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡخَـٰسِرُونَ69
مراد از حبطِ عمل در دنیا، شاید افشاى چهرهى واقعى منافقان و بىارزش شدن كارهاى نیك آنان باشد.
تاریخ و سرنوشت امّتها، به یكدیگر شبیه است. «كالّذین من قبلكم» راه كفر و نفاق همیشه بوده وسنّت الهى نیز یكسان است. «كالّذین من قبلكم»
قدرت نظامى، «قوّة» و اقتصادى، «اموالاً» و نیروى انسانى، «اولاداً» مانع قهر الهى نیست.
منافقان وكفّار، به قدرت، مال وفرزند خود تكیه دارند. «كانوا اشدّمنكم قوّةو...»
در بهرهمند شدن از منافع دنیوى، ایمان شرط نیست، كفّار و منافقان نیز نصیب دارند. «فاستمتعوا»
كامجویىها و كامیابىهاى دنیوى، زود گذر است. «فاستمتعوا بخلاقهم»
دلیل كامیابى مخالفان انبیا از دنیا، خلق و خوى و تلاش آنان است. «فاستمتعوا بخلاقهم»
هر كامیابى و نعمتى، نشانهى لطف الهى نیست. «فاستمتعوا... حبطت اعمالهم»
خداوند در دنیا براى منحرفان از حق، بهرهاى قرار داده است. «خلاقهم» ولى در آخرت، هیچ بهره و نصیبى ندارند. 117
فرو رفتن و غرق شدن در فساد و دین ستیزى، عامل سقوط است. «خضتم، خاضوا» وگرنه، توبه و بازسازى پس از هرگناه، مىتواند نجاتبخش باشد.
كفر ونفاق، سبب حبط اعمال است. «حبطت»
117) اولئك لا خلاق لهم فى الأخرة». آلعمران، 77.