فَأَعۡقَبَهُمۡ نِفَاقًا فِي قُلُوبِهِمۡ إِلَىٰ يَوۡمِ يَلۡقَوۡنَهُۥ بِمَآ أَخۡلَفُواْ ٱللَّهَ مَا وَعَدُوهُ وَبِمَا كَانُواْ يَكۡذِبُونَ
77
تفسیر نور
سرانجام به دنبال آنكه با خدا در آنچه پیمان بسته بودند، خلف وعده كردند و بدان سبب كه دروغ مىگفتند، (خداوند، روحِ) نفاق را تا روزى كه به دیدار او رسند، (روز مرگ یا قیامت)، در دلهاى آنان قرار داد.
پیامها
خلف وعده با خدا و بخل نسبت به محرومان، انسان را بدعاقبت مىكند.«بخلوا به... فاعقبهم نفاقاً»
نفاق، درجاتى دارد: نفاقِ زبانى، نفاق رفتارى و نفاق قلبى. «فى قلوبهم»
نفاق، گاهى موقّت وگاهى دائمى و همیشگى است. 129 «الى یوم یلقونه»
پیمانشكنى ودروغ، روحیّهى نفاق مىآورد. گناه، گناه مىآورد. «فاعقبهم نفاقاً... بما اخلفوا... وبما كانوا یكذبون»
سرچشمهى بدبختىهاى انسان، خود اوست. «بما اخلفوا، بما كانوا یكذبون»
129) حضرت علىعلیه السلام فرمودند: مراد از «یوم یلقونه»، روز قیامت است. بحار، ج 90، ص 132.