سوره توبه - آیه 98 جزء 11 - صفحه 202
  • وَمِنَ ٱلۡأَعۡرَابِ مَن يَتَّخِذُ مَا يُنفِقُ مَغۡرَمًا وَيَتَرَبَّصُ بِكُمُ ٱلدَّوَآئِرَ‌ۚ عَلَيۡهِمۡ دَآئِرَةُ ٱلسَّوۡءِ‌ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
    98
تفسیر نور
بعضى از بادیه‌نشینان، كسانى هستند كه آنچه را انفاق مى‌كنند، (به خاطر نفاق یا ضعف ایمان،) ضرر حساب مى‌كنند وبراى شما پیش آمدهاى بد را انتظار مى‌كشند. بر خود آنان پیش آمد بد باد! و خداوند شنوا و داناست.

نکته‌ها
«مَغرَم»، از «غرامت»، به معناىِ ملازمت است. به بدهكار وطلبكار كه یكدیگر را رها نمى‌كنند، «غَریم» گفته مى‌شود. و به بدهكارى كه ملازم انسان است تا آن بدهى را بپردازد، «مَغرم» گویند.

«دَوائر»، جمع «دائرة»، حوادثى است كه از هر طرف انسان را احاطه مى‌كند.

پیام‌ها
منافق وآنكه علم وایمان به حدود الهى و فرهنگ اسلامى ندارد، انفاق را ضرر مى‌پندارد. «یتخذ ما ینفق مغرماً»

منافق، حسود است وبراى دیگران جز شرّ نمى‌خواهد.«یتربّص بكم الدّوائر»

كسى كه براى دیگران تمنّاى شرّ دارد، خودش گرفتار آن مى‌شود. «یتربّص بكم الدوائر، علیهم دائرة السوء»

خداوند، به گفته‌ها و خصلت‌هاى انسان آگاه است. «اللَّه سمیع علیم»