سوره مریم جزء 16

مسلّماً کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده‌اند، خداوند رحمان محبّتی برای آنان در دلها قرار می‌دهد!

و ما فقط آن [= قرآن‌] را بر زبان تو آسان ساختیم تا پرهیزگاران را بوسیله آن بشارت دهی، و دشمنان سرسخت را با آنان انذار کنی.

چه بسیار اقوام (بی‌ایمان و گنهکاری) را که پیش از آنان هلاک کردیم؛ آیا احدی از آنها را احساس می‌کنی؟! یا کمترین صدایی از آنان می‌شنوی؟!

طه‌

ما قرآن را بر تو نازل نکردیم که خود را به زحمت بیفکنی!

آن را فقط برای یادآوری کسانی که (از خدا) می‌ترسند نازل ساختیم.

(این قرآن) از سوی کسی نازل شده که زمین و آسمانهای بلند را آفریده است.

همان بخشنده‌ای که بر عرش مسلّط است.

از آن اوست آنچه در آسمانها، و آنچه در زمین، و آنچه میان آن دو، و آنچه در زیر خاک (پنهان) است!

اگر سخن آشکارا بگویی (یا مخفی کنی)، او اسرار -و حتی پنهان‌تر از آن- را نیز می‌داند!

او خداوندی است که معبودی جز او نیست؛ و نامهای نیکوتر از آن اوست!

و آیا خبر موسی به تو رسیده است؟

هنگامی که (از دور) آتشی مشاهده کرد، و به خانواده خود گفت: «(اندکی) درنگ کنید که من آتشی دیدم! شاید شعله‌ای از آن برای شما بیاورم؛ یا بوسیله این آتش راه را پیدا کنم!»

هنگامی که نزد آتش آمد، ندا داده شد که: «ای موسی!

من پروردگار توام! کفشهایت را بیرون آر، که تو در سرزمین مقدّس «طوی» هستی!