وَأَنَا ٱخۡتَرۡتُكَ فَٱسۡتَمِعۡ لِمَا يُوحَىٰٓ
13و من تو را [به پیامبری] برگزیدم، پس به آنچه وحی می شود، گوش فرا دار.
وَأَنَا ٱخۡتَرۡتُكَ فَٱسۡتَمِعۡ لِمَا يُوحَىٰٓ
13و من تو را [به پیامبری] برگزیدم، پس به آنچه وحی می شود، گوش فرا دار.
إِنَّنِيٓ أَنَا ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنَا۠ فَٱعۡبُدۡنِي وَأَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَ لِذِكۡرِيٓ
14همانا! من خدایم که جز من معبودی نیست، پس مرا بپرست و نماز را برای یاد من برپا دار.
إِنَّ ٱلسَّاعَةَ ءَاتِيَةٌ أَكَادُ أُخۡفِيهَا لِتُجۡزَىٰ كُلُّ نَفۡسِۭ بِمَا تَسۡعَىٰ
15بی تردید قیامت که می خواهم زمان وقوعش را پنهان بدارم، آمدنی است، تا هر کس را برابر تلاش و کوششی که می کند، پاداش دهند.
فَلَا يَصُدَّنَّكَ عَنۡهَا مَن لَّا يُؤۡمِنُ بِهَا وَٱتَّبَعَ هَوَىٰهُ فَتَرۡدَىٰ
16پس مبادا آنکه از هوای نفسش پیروی کرده و [به این سبب] به قیامت ایمان ندارد، تو را [از توجه به آن] باز دارد که هلاک می شوی.
وَمَا تِلۡكَ بِيَمِينِكَ يَٰمُوسَىٰ
17و ای موسی! این [قطعه چوب] در دست راستت چیست؟
قَالَ هِيَ عَصَايَ أَتَوَكَّؤُاْ عَلَيۡهَا وَأَهُشُّ بِهَا عَلَىٰ غَنَمِي وَلِيَ فِيهَا مَـَٔارِبُ أُخۡرَىٰ
18گفت: این عصای من است، بر آن تکیه می زنم، و با آن برگ درختان را برای گوسفندانم فرو می ریزم و مرا در آن نیازهای دیگری هم هست.
قَالَ أَلۡقِهَا يَٰمُوسَىٰ
19خدا فرمود: ای موسی! آن را بیفکن.
فَأَلۡقَىٰهَا فَإِذَا هِيَ حَيَّةࣱ تَسۡعَىٰ
20پس آن را افکند، ناگهان ماری عظیم شد که به سرعت می شتافت.
قَالَ خُذۡهَا وَلَا تَخَفۡۖ سَنُعِيدُهَا سِيرَتَهَا ٱلۡأُولَىٰ
21خدا فرمود: آن را بگیر و مترس که بی درنگ آن را به کیفیت اولش باز می گردانیم.
وَٱضۡمُمۡ يَدَكَ إِلَىٰ جَنَاحِكَ تَخۡرُجۡ بَيۡضَآءَ مِنۡ غَيۡرِ سُوٓءٍ ءَايَةً أُخۡرَىٰ
22و دستت را در گریبانت کن تا بدون هیچ عیبی [چون برص و پیسی] سفید و درخشان بیرون آید، [آن] معجزه ای دیگر است.
لِنُرِيَكَ مِنۡ ءَايَٰتِنَا ٱلۡكُبۡرَى
23تا برخی از بزرگ ترین معجزات خود را به تو نشان دهیم.
ٱذۡهَبۡ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ
24به سوی فرعون برو؛ زیرا او [در برابر خدا] سرکشی کرده است.
قَالَ رَبِّ ٱشۡرَحۡ لِي صَدۡرِي
25گفت: پروردگارا! سینه ام را [برای تحمل این وظیفه سنگین] گشاده گردان،
وَيَسِّرۡ لِيٓ أَمۡرِي
26و کارم را برایم آسان ساز،
وَٱحۡلُلۡ عُقۡدَةࣰ مِّن لِّسَانِي
27و گِرِهی را [که مانع روان سخن گفتن من است] از زبانم بگشای،
يَفۡقَهُواْ قَوۡلِي
28[تا] سخنم را بفهمند،
وَٱجۡعَل لِّي وَزِيرࣰا مِّنۡ أَهۡلِي
29و از خانواده ام دستیاری برایم قرار ده،
هَٰرُونَ أَخِي
30هارون، برادرم را
ٱشۡدُدۡ بِهِۦٓ أَزۡرِي
31پشتم را به او محکم کن،
وَأَشۡرِكۡهُ فِيٓ أَمۡرِي
32و او را در کارم شریک گردان،
كَيۡ نُسَبِّحَكَ كَثِيرࣰا
33تا تو را [در میان مشرکان از داشتن شریک] بسیار و فراوان تنزیه کنیم،
وَنَذۡكُرَكَ كَثِيرًا
34وبسیار به یادت باشیم،
إِنَّكَ كُنتَ بِنَا بَصِيرࣰا
35بی تردید تو به ما بینایی.
قَالَ قَدۡ أُوتِيتَ سُؤۡلَكَ يَٰمُوسَىٰ
36خدا فرمود: ای موسی! به یقین خواسته ات به تو عطا شد.
وَلَقَدۡ مَنَنَّا عَلَيۡكَ مَرَّةً أُخۡرَىٰٓ
37و بی تردید یک بار دیگر هم به تو احسان کردیم.