قَالَ وَمَا عِلۡمِي بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ
112[نوح] گفت: مرا از آنچه آنان انجام می داده اند، چه اطلاعی است؟
قَالَ وَمَا عِلۡمِي بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ
112[نوح] گفت: مرا از آنچه آنان انجام می داده اند، چه اطلاعی است؟
إِنۡ حِسَابُهُمۡ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّيۖ لَوۡ تَشۡعُرُونَ
113حسابشان اگر واقعاً درک می کنید، جز بر عهده پروردگارم نیست،
وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
114و من طرد کننده مؤمنان نخواهم بود،
إِنۡ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرࣱ مُّبِينࣱ
115من جز بیم دهنده ای آشکار نیستم.
قَالُواْ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ يَٰنُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمَرۡجُومِينَ
116گفتند: ای نوح! اگر [از ابلاغ دین] باز نایستی، یقیناً از سنگسار شدگان خواهی بود!
قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوۡمِي كَذَّبُونِ
117گفت: پروردگارا! همانا قوم من مرا تکذیب کردند،
فَٱفۡتَحۡ بَيۡنِي وَبَيۡنَهُمۡ فَتۡحࣰا وَنَجِّنِي وَمَن مَّعِيَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
118پس میان من و آنان چنانکه سزاوار است داوری کن و من و کسانی که از مؤمنان با من هستند از چنگ آنان نجات ده.
فَأَنجَيۡنَٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِي ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ
119پس او و کسانی را که با او در آن کشتی مملو [از سرنشینان، جنبندگان، متاع و ابزار] بود نجات دادیم،
ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا بَعۡدُ ٱلۡبَاقِينَ
120آن گاه بعد از آن، همه باقی ماندگان را غرق کردیم.
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ
121بی تردید در این سرگذشت، عبرتی بزرگ وجود دارد، و [قوم نوح] بیشترشان مؤمن نبودند،
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
122و یقیناً پروردگارت همان توانای شکست ناپذیر و مهربان است.
كَذَّبَتۡ عَادٌ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
123قوم عاد پیامبران را تکذیب کردند،
إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ
124هنگامی که برادرشان هود به آنان گفت: آیا [از سرانجام شرک و طغیان که خشم و عذاب خداست] نمی پرهیزید؟
إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينࣱ
125بی تردید من برای شما فرستاده ای امینم،
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
126بنابراین از خدا پروا کنید و از من فرمان ببرید،
وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
127و من از شما بر ابلاغ رسالتم هیچ پاداشی نمی خواهم، پاداش من فقط بر عهده پروردگار جهانیان است،
أَتَبۡنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ ءَايَةࣰ تَعۡبَثُونَ
128آیا شما بر روی هر مکان بلندی به بیهوده کاری و بدون نیاز، برجی عظیم و برافراشته بنا می کنید؟
وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمۡ تَخۡلُدُونَ
129و قلعه ها و کاخ های استوار و مجلل برمی گیرید، که شاید جاودانه بمانید؟
وَإِذَا بَطَشۡتُم بَطَشۡتُمۡ جَبَّارِينَ
130و چون کسی را با شدت و قهر می گیرید ظالمانه و زورمدارانه می گیرید [بدون اینکه در عاقبت کار بیندیشید.]
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
131بنابراین از خدا پروا کنید و از من فرمان ببرید،
وَٱتَّقُواْ ٱلَّذِيٓ أَمَدَّكُم بِمَا تَعۡلَمُونَ
132و از کسی که شما را به وسیله آنچه خود می دانید یاری داده، پروا کنید،
أَمَدَّكُم بِأَنۡعَٰمࣲ وَبَنِينَ
133به وسیله چهارپایان و فرزندانی، به شما یاری داده است.
وَجَنَّٰتࣲ وَعُيُونٍ
134و [به وسیله] بوستان ها و چشمه سارها،
إِنِّيٓ أَخَافُ عَلَيۡكُمۡ عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمࣲ
135بی تردید من بر شما از عذاب روزی بزرگ می ترسم.
قَالُواْ سَوَآءٌ عَلَيۡنَآ أَوَعَظۡتَ أَمۡ لَمۡ تَكُن مِّنَ ٱلۡوَٰعِظِينَ
136گفتند: تو پند و اندرز دهی یا ندهی برای ما یکسان است!