سوره شعراء جزء 19

  1. شروع صفحۀ 370

    فَلَمَّا تَرَٰٓءَا ٱلۡجَمۡعَانِ قَالَ أَصۡحَـٰبُ مُوسَىٰٓ إِنَّا لَمُدۡرَكُونَ

    هنگامی که دو گروه یکدیگر را دیدند، یاران موسی گفتند: «ما در چنگال فرعونیان گرفتار شدیم!»

    61

  2. قَالَ كَلَّآ‌ إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهۡدِينِ

    (موسی) گفت: «چنین نیست! یقیناً پروردگارم با من است، بزودی مرا هدایت خواهد کرد!»

    62

  3. فَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱضۡرِب بِّعَصَاكَ ٱلۡبَحۡرَ‌ فَٱنفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرۡقٍ كَٱلطَّوۡدِ ٱلۡعَظِيمِ

    و بدنبال آن به موسی وحی کردیم: «عصایت را به دریا بزن!» (عصایش را به دریا زد،) و دریا از هم شکافته شد، و هر بخشی همچون کوه عظیمی بود!

    63

  4. وَأَزۡلَفۡنَا ثَمَّ ٱلۡـَٔاخَرِينَ

    و در آنجا دیگران [= لشکر فرعون‌] را نیز (به دریا) نزدیک ساختیم!

    64

  5. وَأَنجَيۡنَا مُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ

    و موسی و تمام کسانی را که با او بودند نجات دادیم!

    65

  6. ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا ٱلۡـَٔاخَرِينَ

    سپس دیگران را غرق کردیم!

    66

  7. إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً‌ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

    در این جریان، نشانه روشنی است ولی بیشترشان ایمان نیاوردند! (چرا که طالب حق نبودند)

    67

  8. وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

    و پروردگارت شکست‌ناپذیر و مهربان است!

    68

  9. وَٱتۡلُ عَلَيۡهِمۡ نَبَأَ إِبۡرَٰهِيمَ

    و بر آنان خبر ابراهیم را بخوان،

    69

  10. إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوۡمِهِۦ مَا تَعۡبُدُونَ

    هنگامی که به پدر و قومش گفت: «چه چیز را می‌پرستید؟!»

    70

  11. قَالُواْ نَعۡبُدُ أَصۡنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عَـٰكِفِينَ

    گفتند: «بتهایی را می‌پرستیم، و همه روز ملازم عبادت آنهاییم.»

    71

  12. قَالَ هَلۡ يَسۡمَعُونَكُمۡ إِذۡ تَدۡعُونَ

    گفت: «آیا هنگامی که آنها را می‌خوانید صدای شما را می‌شنوند؟!

    72

  13. أَوۡ يَنفَعُونَكُمۡ أَوۡ يَضُرُّونَ

    یا سود و زیانی به شما می‌رسانند؟!»

    73

  14. قَالُواْ بَلۡ وَجَدۡنَآ ءَابَآءَنَا كَذَٰلِكَ يَفۡعَلُونَ

    گفتند: «ما فقط نیاکان خود را یافتیم که چنین می‌کنند.»

    74

  15. قَالَ أَفَرَءَيۡتُم مَّا كُنتُمۡ تَعۡبُدُونَ

    گفت: «آیا دیدید (این) چیزهایی را که پیوسته پرستش می‌کردید...

    75

  16. أَنتُمۡ وَءَابَآؤُكُمُ ٱلۡأَقۡدَمُونَ

    شما و پدران پیشین شما،

    76

  17. فَإِنَّهُمۡ عَدُوٌّ لِّيٓ إِلَّا رَبَّ ٱلۡعَـٰلَمِينَ

    همه آنها دشمن من هستند (و من دشمن آنها)، مگر پروردگار عالمیان!

    77

  18. ٱلَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهۡدِينِ

    همان کسی که مرا آفرید، و پیوسته راهنمائیم می‌کند،

    78

  19. وَٱلَّذِي هُوَ يُطۡعِمُنِي وَيَسۡقِينِ

    و کسی که مرا غذا می‌دهد و سیراب می‌نماید،

    79

  20. وَإِذَا مَرِضۡتُ فَهُوَ يَشۡفِينِ

    و هنگامی که بیمار شوم مرا شفا می‌دهد،

    80

  21. وَٱلَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَّ يُحۡيِينِ

    و کسی که مرا می‌میراند و سپس زنده می‌کند،

    81

  22. وَٱلَّذِيٓ أَطۡمَعُ أَن يَغۡفِرَ لِي خَطِيٓـَٔتِي يَوۡمَ ٱلدِّينِ

    و کسی که امید دارم گناهم را در روز جزا ببخشد!

    82

  23. رَبِّ هَبۡ لِي حُكۡمًا وَأَلۡحِقۡنِي بِٱلصَّـٰلِحِينَ

    پروردگارا! به من علم و دانش ببخش، و مرا به صالحان ملحق کن!

    83