سوره شعراء جزء 19

  1. شروع صفحۀ 369

    لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ ٱلسَّحَرَةَ إِن كَانُواْ هُمُ ٱلۡغَـٰلِبِينَ

    تا اگر ساحران پیروز شوند، از آنان پیروی کنیم؟!»

    40

  2. فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ قَالُواْ لِفِرۡعَوۡنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجۡرًا إِن كُنَّا نَحۡنُ ٱلۡغَـٰلِبِينَ

    هنگامی که ساحران آمدند، به فرعون گفتند: «آیا اگر ما پیروز شویم، پاداش مهمّی خواهیم داشت؟»

    41

  3. قَالَ نَعَمۡ وَإِنَّكُمۡ إِذًا لَّمِنَ ٱلۡمُقَرَّبِينَ

    گفت: «(آری،) و در آن صورت شما از مقرّبان خواهید بود!»

    42

  4. قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلۡقُواْ مَآ أَنتُم مُّلۡقُونَ

    (روز موعود فرا رسید و همگی جمع شدند؛) موسی به ساحران گفت: «آنچه را می‌خواهید بیفکنید، بیفکنید!»

    43

  5. فَأَلۡقَوۡاْ حِبَالَهُمۡ وَعِصِيَّهُمۡ وَقَالُواْ بِعِزَّةِ فِرۡعَوۡنَ إِنَّا لَنَحۡنُ ٱلۡغَـٰلِبُونَ

    آنها طنابها و عصاهای خود را افکندند و گفتند: «به عزّت فرعون، ما قطعاً پیروزیم!»

    44

  6. فَأَلۡقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ تَلۡقَفُ مَا يَأۡفِكُونَ

    سپس موسی عصایش را افکند، ناگهان تمام وسایل دروغین آنها را بلعید!

    45

  7. فَأُلۡقِيَ ٱلسَّحَرَةُ سَـٰجِدِينَ

    فوراً همه ساحران به سجده افتادند.

    46

  8. قَالُوٓاْ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلۡعَـٰلَمِينَ

    گفتند: «ما به پروردگار عالمیان ایمان آوردیم،

    47

  9. رَبِّ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ

    پروردگار موسی و هارون!»

    48

  10. قَالَ ءَامَنتُمۡ لَهُۥ قَبۡلَ أَنۡ ءَاذَنَ لَكُمۡ‌ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِي عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحۡرَ فَلَسَوۡفَ تَعۡلَمُونَ‌ۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيۡدِيَكُمۡ وَأَرۡجُلَكُم مِّنۡ خِلَـٰفٍ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمۡ أَجۡمَعِينَ

    (فرعون) گفت: «آیا پیش از اینکه به شما اجازه دهم به او ایمان آوردید؟! مسلّماً او بزرگ و استاد شماست که به شما سحر آموخته (و این یک توطئه است)! امّا بزودی خواهید دانست! دستها و پاهای شما را بعکس یکدیگر قطع می‌کنم، و همه شما را به دار می‌آویزم!»

    49

  11. قَالُواْ لَا ضَيۡرَ‌ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ

    گفتند: «مهّم نیست، (هر کاری از دستت ساخته است بکن)! ما بسوی پروردگارمان بازمی‌گردیم!

    50

  12. إِنَّا نَطۡمَعُ أَن يَغۡفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَـٰيَـٰنَآ أَن كُنَّآ أَوَّلَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

    ما امیدواریم که پروردگارمان خطاهای ما را ببخشد، چرا که ما نخستین ایمان‌آورندگان بودیم!»

    51

  13. ۞ وَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنۡ أَسۡرِ بِعِبَادِيٓ إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ

    و به موسی وحی کردیم که شبانه بندگانم را (از مصر) کوچ ده، زیرا شما مورد تعقیب هستید!»

    52

  14. فَأَرۡسَلَ فِرۡعَوۡنُ فِي ٱلۡمَدَآئِنِ حَـٰشِرِينَ

    فرعون (از این ماجرا آگاه شد و) مأموران بسیج نیرو را به شهرها فرستاد،

    53

  15. إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ لَشِرۡذِمَةٌ قَلِيلُونَ

    (و گفت:) اینها مسلّماً گروهی اندکند؛

    54

  16. وَإِنَّهُمۡ لَنَا لَغَآئِظُونَ

    و اینها ما را به خشم آورده‌اند؛

    55

  17. وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَـٰذِرُونَ

    و ما همگی آماده پیکاریم!»

    56

  18. فَأَخۡرَجۡنَـٰهُم مِّن جَنَّـٰتٍ وَعُيُونٍ

    (سرانجام فرعونیان مغلوب شدند،) و ما آنها را از باغها و چشمه‌ها بیرون راندیم،

    57

  19. وَكُنُوزٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ

    و از گنجها و قصرهای مجلّل!

    58

  20. كَذَٰلِكَ‌ وَأَوۡرَثۡنَـٰهَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ

    (آری،) اینچنین کردیم! و بنی اسرائیل را وارث آنها ساختیم!

    59

  21. فَأَتۡبَعُوهُم مُّشۡرِقِينَ

    آنان به تعقیب بنی اسرائیل پرداختند، و به هنگام طلوع آفتاب به آنها رسیدند.

    60