سوره شعراء جزء 19

  1. شروع صفحۀ 370

    فَلَمَّا تَرَٰٓءَا ٱلۡجَمۡعَانِ قَالَ أَصۡحَٰبُ مُوسَىٰٓ إِنَّا لَمُدۡرَكُونَ

    61

    چون آن دو گروه یکدیگر را دیدند، اصحاب موسی گفتند: حتماً ما به چنگ آنان خواهیم افتاد.

  2. قَالَ كَلَّآۖ إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهۡدِينِ

    62

    موسی گفت: این چنین نیست، بی تردید پروردگارم با من است، و به زودی مرا هدایت خواهد کرد.

  3. فَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱضۡرِب بِّعَصَاكَ ٱلۡبَحۡرَۖ فَٱنفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرۡقࣲ كَٱلطَّوۡدِ ٱلۡعَظِيمِ

    63

    پس به موسی وحی کردیم که عصایت را به این دریا بزن. [موسی عصایش را به دریا زد] پس [دریا] از هم شکافت و هر پاره اش چون کوهی بزرگ بود.

  4. وَأَزۡلَفۡنَا ثَمَّ ٱلۡأٓخَرِينَ

    64

    و آن گروه دیگر را [هم در آنجا] به دریا نزدیک کردیم،

  5. وَأَنجَيۡنَا مُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ

    65

    و موسی و هر که با او بود، همه را نجات دادیم.

  6. ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ

    66

    آن گاه آن گروه دیگر را غرق کردیم.

  7. إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

    67

    بی تردید در این سرگذشت عبرتی بزرگ وجود دارد، و [قوم قبطی] بیشترشان مؤمن نبودند.

  8. وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

    68

    و یقیناً پروردگارت همان توانای شکست ناپذیر و مهربان است.

  9. وَٱتۡلُ عَلَيۡهِمۡ نَبَأَ إِبۡرَٰهِيمَ

    69

    و سرگذشت مهم ابراهیم را بر آنان بخوان،

  10. إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوۡمِهِۦ مَا تَعۡبُدُونَ

    70

    هنگامی که به پدرش و قومش گفت: چه چیز را می پرستید؟

  11. قَالُواْ نَعۡبُدُ أَصۡنَامࣰا فَنَظَلُّ لَهَا عَٰكِفِينَ

    71

    گفتند: بت هایی را می پرستیم و همواره ملازم پرستش آنها هستیم.

  12. قَالَ هَلۡ يَسۡمَعُونَكُمۡ إِذۡ تَدۡعُونَ

    72

    گفت: آیا هنگامی که آنها را می خوانید، سخن شما را می شنوند؟

  13. أَوۡ يَنفَعُونَكُمۡ أَوۡ يَضُرُّونَ

    73

    یا به شما سود و زیانی می رسانند؟

  14. قَالُواْ بَلۡ وَجَدۡنَآ ءَابَآءَنَا كَذَٰلِكَ يَفۡعَلُونَ

    74

    گفتند: نه، بلکه پدرانمان را یافتیم که به این صورت عبادت می کردند!

  15. قَالَ أَفَرَءَيۡتُم مَّا كُنتُمۡ تَعۡبُدُونَ

    75

    گفت: پس آیا می دانید که آنچه می پرستید،

  16. أَنتُمۡ وَءَابَآؤُكُمُ ٱلۡأَقۡدَمُونَ

    76

    هم شما و هم پدران پیشین شما

  17. فَإِنَّهُمۡ عَدُوࣱّ لِّيٓ إِلَّا رَبَّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

    77

    هم آنان قطعاً دشمن منند [چون اگر آنها را بپرستم، مرا دچار عذاب جاودانه خواهند کرد]، جز پروردگار جهانیان [که پرستیدنش مایه سعادت همیشگی و جاودانی است.]

  18. ٱلَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهۡدِينِ

    78

    همان کسی که مرا آفرید و هم او مرا هدایت می کند،

  19. وَٱلَّذِي هُوَ يُطۡعِمُنِي وَيَسۡقِينِ

    79

    و آنکه او طعامم می دهد و سیرابم می کند

  20. وَإِذَا مَرِضۡتُ فَهُوَ يَشۡفِينِ

    80

    و هنگامی که بیمار می شوم، او شفایم می دهد

  21. وَٱلَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَّ يُحۡيِينِ

    81

    و آنکه مرا می میراند سپس زنده ام می کند

  22. وَٱلَّذِيٓ أَطۡمَعُ أَن يَغۡفِرَ لِي خَطِيٓـَٔتِي يَوۡمَ ٱلدِّينِ

    82

    و آنکه امید دارم روز جزا خطایم را بر من بیامرزد.

  23. رَبِّ هَبۡ لِي حُكۡمࣰا وَأَلۡحِقۡنِي بِٱلصَّٰلِحِينَ

    83

    پروردگارا! به من حکمت بخش، و مرا به شایستگان ملحق کن.

  • 370