مَا لَكُمۡ لَا تَنَاصَرُونَ
شما را چه شده که از هم یاری نمیطلبید؟!
25
مَا لَكُمۡ لَا تَنَاصَرُونَ
شما را چه شده که از هم یاری نمیطلبید؟!
25
بَلۡ هُمُ ٱلۡيَوۡمَ مُسۡتَسۡلِمُونَ
ولی آنان در آن روز تسلیم قدرت خداوندند!
26
وَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٍ يَتَسَآءَلُونَ
(و در این حال) رو به یکدیگر کرده و از هم میپرسند...
27
قَالُوٓاْ إِنَّكُمۡ كُنتُمۡ تَأۡتُونَنَا عَنِ ٱلۡيَمِينِ
گروهی (میگویند: «شما رهبران گمراهی بودید که به ظاهر) از طریق خیرخواهی و نیکی وارد شدید امّا جز فریب چیزی در کارتان نبود)!»
28
قَالُواْ بَل لَّمۡ تَكُونُواْ مُؤۡمِنِينَ
(آنها در جواب) میگویند: «شما خودتان اهل ایمان نبودید (تقصیر ما چیست)؟!
29
وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيۡكُم مِّن سُلۡطَـٰنِۭ بَلۡ كُنتُمۡ قَوۡمًا طَـٰغِينَ
ما هیچ گونه سلطهای بر شما نداشتیم، بلکه شما خود قومی طغیانگر بودید!
30
فَحَقَّ عَلَيۡنَا قَوۡلُ رَبِّنَآ إِنَّا لَذَآئِقُونَ
اکنون فرمان پروردگارمان بر همه ما مسلّم شده، و همگی از عذاب او میچشیم!
31
فَأَغۡوَيۡنَـٰكُمۡ إِنَّا كُنَّا غَـٰوِينَ
ما شما را گمراه کردیم، همان گونه که خود گمراه بودیم!
32
فَإِنَّهُمۡ يَوۡمَئِذٍ فِي ٱلۡعَذَابِ مُشۡتَرِكُونَ
(آری) همه آنها [= پیشوایان و پیروان گمراه] در آن روز در عذاب الهی مشترکند!
33
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفۡعَلُ بِٱلۡمُجۡرِمِينَ
ما این گونه با مجرمان رفتار میکنیم!
34
إِنَّهُمۡ كَانُوٓاْ إِذَا قِيلَ لَهُمۡ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ يَسۡتَكۡبِرُونَ
چرا که وقتی به آنها گفته میشد: «معبودی جز خدا وجود ندارد»، تکبّر و سرکشی میکردند...
35
وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓاْ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَّجۡنُونِۭ
و پیوسته میگفتند: «آیا ما معبودان خود را بخاطر شاعری دیوانه رها کنیم؟!»
36
بَلۡ جَآءَ بِٱلۡحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
چنین نیست، او حقّ را آورده و پیامبران پیشین را تصدیق کرده است!
37
إِنَّكُمۡ لَذَآئِقُواْ ٱلۡعَذَابِ ٱلۡأَلِيمِ
اما شما (مستکبران کوردل) بطور مسلّم عذاب دردناک (الهی) را خواهید چشید!
38
وَمَا تُجۡزَوۡنَ إِلَّا مَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ
و جز به آنچه انجام میدادید کیفر داده نمیشوید،
39
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ
جز بندگان مخلص خدا (که از این کیفرها برکنارند)!
40
أُوْلَـٰٓئِكَ لَهُمۡ رِزۡقٌ مَّعۡلُومٌ
برای آنان [= بندگان مخلص] روزی معیّن و ویژهای است،
41
فَوَٰكِهُ وَهُم مُّكۡرَمُونَ
میوهها (ی گوناگون پر ارزش)، و آنها گرامی داشته میشوند...
42
فِي جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِيمِ
در باغهای پر نعمت بهشت؛
43
عَلَىٰ سُرُرٍ مُّتَقَـٰبِلِينَ
در حالی که بر تختها رو به روی یکدیگر تکیه زدهاند،
44
يُطَافُ عَلَيۡهِم بِكَأۡسٍ مِّن مَّعِينِۭ
و گرداگردشان قدحهای لبریز از شراب طهور را میگردانند؛
45
بَيۡضَآءَ لَذَّةٍ لِّلشَّـٰرِبِينَ
شرابی سفید و درخشنده، و لذّتبخش برای نوشندگان؛
46
لَا فِيهَا غَوۡلٌ وَلَا هُمۡ عَنۡهَا يُنزَفُونَ
شرابی که نه در آن مایه تباهی عقل است و نه از آن مست میشوند!
47
وَعِندَهُمۡ قَـٰصِرَٰتُ ٱلطَّرۡفِ عِينٌ
و نزد آنها همسرانی زیبا چشم است که جز به شوهران خود عشق نمیورزند.
48
كَأَنَّهُنَّ بَيۡضٌ مَّكۡنُونٌ
گویی از (لطافت و سفیدی) همچون تخممرغهایی هستند که (در زیر بال و پر مرغ) پنهان مانده (و دست انسانی هرگز آن را لمس نکرده است)!
49
فَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٍ يَتَسَآءَلُونَ
(در حالی که آنها غرق گفتگو هستند) بعضی رو به بعضی دیگر کرده میپرسند...
50
قَالَ قَآئِلٌ مِّنۡهُمۡ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٌ
کسی از آنها میگوید: «من همنشینی داشتم...
51