سوره صافات جزء 23

  1. شروع صفحۀ 448

    يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلۡمُصَدِّقِينَ

    52

    [که همواره از روی تعجب به من] می گفت: آیا تو از باور دارندگان [رستاخیز و زنده شدن مردگان] هستی؟

  2. أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابࣰا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ

    53

    آیا زمانی که ما مردیم و خاک استخوان شدیم، حتماً [زنده می شویم و] پاداشمان می دهند؟

  3. قَالَ هَلۡ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ

    54

    [سپس به دوستان بهشتی خود] می گوید: آیا شما با من به دوزخ سر می کشید [تا از هم نشینم خبری بگیرید که در کجا و در چه حالی است؟]

  4. فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِي سَوَآءِ ٱلۡجَحِيمِ

    55

    پس خود او به دوزخ سر می کشد و هم نشینش را وسط دوزخ می بیند.

  5. قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرۡدِينِ

    56

    [به او] می گوید: به خدا سوگند نزدیک بود، مرا به هلاکت بیندازی.

  6. وَلَوۡلَا نِعۡمَةُ رَبِّي لَكُنتُ مِنَ ٱلۡمُحۡضَرِينَ

    57

    و اگر توفیق و رحمت پروردگارم نبود، حتماً از احضارشدگان [در دوزخ] بودم.

  7. أَفَمَا نَحۡنُ بِمَيِّتِينَ

    58

    [آن گاه به دوستان بهشتی خود می گوید:] آیا ما [برای همیشه در بهشتیم و] هرگز نمی میریم؟

  8. إِلَّا مَوۡتَتَنَا ٱلۡأُولَىٰ وَمَا نَحۡنُ بِمُعَذَّبِينَ

    59

    [و] جز همان مرگ نخستین [که در دنیا سراغمان آمد مرگی دیگر به سراغمان نخواهد آمد] و ما هرگز عذاب نخواهیم شد؟ [شگفتا! چه لطف خاصی از سوی خدا به ما شده است!]

  9. إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ

    60

    بی تردید این همان کامیابی بزرگ است.

  10. لِمِثۡلِ هَٰذَا فَلۡيَعۡمَلِ ٱلۡعَٰمِلُونَ

    61

    پس باید برای چنین پاداشی عمل کنندگان عمل کنند.

  11. أَذَٰلِكَ خَيۡرࣱ نُّزُلًا أَمۡ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِ

    62

    آیا این [بهشت جاودان پر نعمت] برای پذیرایی بهتر است یا درخت زقّوم؟

  12. إِنَّا جَعَلۡنَٰهَا فِتۡنَةࣰ لِّلظَّٰلِمِينَ

    63

    ما آن را برای ستمکاران مایه شکنجه و عذاب قرار داده ایم.

  13. إِنَّهَا شَجَرَةࣱ تَخۡرُجُ فِيٓ أَصۡلِ ٱلۡجَحِيمِ

    64

    آن درختی است که در قعر دوزخ می روید،

  14. طَلۡعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَٰطِينِ

    65

    شکوفه هایش مانند سرهای شیاطین [بسیار بدنما و زشت] است.

  15. فَإِنَّهُمۡ لَأٓكِلُونَ مِنۡهَا فَمَالِـُٔونَ مِنۡهَا ٱلۡبُطُونَ

    66

    پس این منکران لجوج حتماً از آن می خورند و شکم ها را از آن پر می کنند.

  16. ثُمَّ إِنَّ لَهُمۡ عَلَيۡهَا لَشَوۡبࣰا مِّنۡ حَمِيمࣲ

    67

    آن گاه به ناچار روی آن [به عنوان نوشیدنی] مخلوطی از آب بسیار داغ و متعفّن برای آنان خواهد بود!

  17. ثُمَّ إِنَّ مَرۡجِعَهُمۡ لَإِلَى ٱلۡجَحِيمِ

    68

    سپس بازگشتشان حتماً به سوی دوزخ است.

  18. إِنَّهُمۡ أَلۡفَوۡاْ ءَابَآءَهُمۡ ضَآلِّينَ

    69

    [سزاوار بودنشان در قیامت به این همه عذاب به سبب این است که] آنان پدرانشان را گمراه یافتند،

  19. فَهُمۡ عَلَىٰٓ ءَاثَٰرِهِمۡ يُهۡرَعُونَ

    70

    و [با اینکه می دانستند گمراهند بدون اندیشه و تأمل] عجولانه از پی آنان می رفتند!

  20. وَلَقَدۡ ضَلَّ قَبۡلَهُمۡ أَكۡثَرُ ٱلۡأَوَّلِينَ

    71

    و به راستی پیش از اینان بیشتر پیشینیان گمراه شدند،

  21. وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ

    72

    و بی تردید ما در میان آنان بیم دهندگانی فرستادیم.

  22. فَٱنظُرۡ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلۡمُنذَرِينَ

    73

    پس با تأمل بنگر سرانجام بیم داده شدگان چگونه بود؟

  23. إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ

    74

    [همه هلاک شدند] جز بندگان خالص شده خدا،

  24. وَلَقَدۡ نَادَىٰنَا نُوحࣱ فَلَنِعۡمَ ٱلۡمُجِيبُونَ

    75

    و نوح ما را ندا کرد [و ما ندایش را اجابت کردیم] پس ما به راستی نیکو اجابت کننده ای هستیم،

  25. وَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥ مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ

    76

    و او و خاندانش را از آن اندوه بزرگ نجادت دادیم.

  • 448