كَذَٰلِكَ مَآ أَتَى ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا قَالُواْ سَاحِرٌ أَوۡ مَجۡنُونٌ
52همچنین هیچ پیامبری بر کسانی که پیش از اینان بودند نیامد مگر اینکه گفتند: جادوگر یا دیوانه است!
كَذَٰلِكَ مَآ أَتَى ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا قَالُواْ سَاحِرٌ أَوۡ مَجۡنُونٌ
52همچنین هیچ پیامبری بر کسانی که پیش از اینان بودند نیامد مگر اینکه گفتند: جادوگر یا دیوانه است!
أَتَوَاصَوۡاْ بِهِۦۚ بَلۡ هُمۡ قَوۡمࣱ طَاغُونَ
53آیا [این اقوام] یکدیگر را به این گونه داوری [ناحق درباره پیامبرشان] سفارش کرده بودند؟! [نه] بلکه همه آنان گروهی یاغی و سرکش بودند [و این یاوه گویی ها، محصول سرکشی و یاغی گری آنان بود.]
فَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ فَمَآ أَنتَ بِمَلُومࣲ
54بنابراین از این سبک مغزان باطل گو، روی برگردان [که تو اتمام حجت کردی] و شایسته سرزنش نیستی؛
وَذَكِّرۡ فَإِنَّ ٱلذِّكۡرَىٰ تَنفَعُ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
55و پند ده؛ زیرا پند به مؤمنان سود می دهد؛
وَمَا خَلَقۡتُ ٱلۡجِنَّ وَٱلۡإِنسَ إِلَّا لِيَعۡبُدُونِ
56و جن و انس را جز برای اینکه مرا بپرستند نیافریدیم؛
مَآ أُرِيدُ مِنۡهُم مِّن رِّزۡقࣲ وَمَآ أُرِيدُ أَن يُطۡعِمُونِ
57از آنان هیچ رزقی نمی خواهم، و نمی خواهم که مرا طعام دهند.
إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلرَّزَّاقُ ذُو ٱلۡقُوَّةِ ٱلۡمَتِينُ
58بی تردید خدا خود روزی دهنده و صاحب قدرت استوار است.
فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُواْ ذَنُوبࣰا مِّثۡلَ ذَنُوبِ أَصۡحَٰبِهِمۡ فَلَا يَسۡتَعۡجِلُونِ
59پس برای کسانی [از قوم تو] که ستم ورزیدند، سهمی از عذاب است مانند سهم هم مسلکانشان [از امت های پیشین]، بنابراین شتاب در آمدن آن را نخواهند.
فَوَيۡلࣱ لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ مِن يَوۡمِهِمُ ٱلَّذِي يُوعَدُونَ
60پس وای بر کسانی که کافر شدند از آن روزشان که به آن وعده داده می شوند.
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
به نام خدا که رحمتش بیاندازه است و مهربانیاش همیشگی
وَٱلطُّورِ
1سوگند به [کوهِ] طور،
وَكِتَٰبࣲ مَّسۡطُورࣲ
2و به کتابی که نوشته شده،
فِي رَقࣲّ مَّنشُورࣲ
3در صفحه ای باز و گسترده،
وَٱلۡبَيۡتِ ٱلۡمَعۡمُورِ
4و به آن خانه آباد،
وَٱلسَّقۡفِ ٱلۡمَرۡفُوعِ
5و به آن سقف برافراشته،
وَٱلۡبَحۡرِ ٱلۡمَسۡجُورِ
6و به آن دریای مملو و برافروخته،
إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَٰقِعࣱ
7که بی تردید عذاب پروردگارت واقع شدنی است؛
مَّا لَهُۥ مِن دَافِعࣲ
8و آن را هیچ مانع و بازدارنده ای نیست.
يَوۡمَ تَمُورُ ٱلسَّمَآءُ مَوۡرࣰا
9[و آن در] روزی [است] که آسمان به حرکت و لرزه ای سخت در آید؛
وَتَسِيرُ ٱلۡجِبَالُ سَيۡرࣰا
10و کوه ها [چون گرد و غبار] سریع و تند، روان شوند.
فَوَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ
11پس در آن روز وای بر تکذیب کنندگان!
ٱلَّذِينَ هُمۡ فِي خَوۡضࣲ يَلۡعَبُونَ
12همانان که با فرو رفتن [در گفتار و کردار باطل با حقایق] بازی می کنند.
يَوۡمَ يُدَعُّونَ إِلَىٰ نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّا
13روزی که آنان را با خشونت و زور به سوی آتش می رانند.
هَٰذِهِ ٱلنَّارُ ٱلَّتِي كُنتُم بِهَا تُكَذِّبُونَ
14[و به آنان می گویند:] این همان آتشی است که همواره آن را تکذیب می کردید.