بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده بخشایشگر
وَٱلنَّجۡمِ إِذَا هَوَىٰ
سوگند به ستاره هنگامی که افول میکند،
1
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده بخشایشگر
وَٱلنَّجۡمِ إِذَا هَوَىٰ
سوگند به ستاره هنگامی که افول میکند،
1
مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمۡ وَمَا غَوَىٰ
که هرگز دوست شما [= محمّد «ص»] منحرف نشده و مقصد را گم نکرده است،
2
وَمَا يَنطِقُ عَنِ ٱلۡهَوَىٰٓ
و هرگز از روی هوای نفس سخن نمیگوید!
3
إِنۡ هُوَ إِلَّا وَحۡيٌ يُوحَىٰ
آنچه میگوید چیزی جز وحی که بر او نازل شده نیست!
4
عَلَّمَهُۥ شَدِيدُ ٱلۡقُوَىٰ
آن کس که قدرت عظیمی دارد [= جبرئیل امین] او را تعلیم داده است؛
5
ذُو مِرَّةٍ فَٱسۡتَوَىٰ
همان کس که توانایی فوق العاده دارد؛ او سلطه یافت...
6
وَهُوَ بِٱلۡأُفُقِ ٱلۡأَعۡلَىٰ
در حالی که در اُفق اعلی قرار داشت!
7
ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّىٰ
سپس نزدیکتر و نزدیکتر شد...
8
فَكَانَ قَابَ قَوۡسَيۡنِ أَوۡ أَدۡنَىٰ
تا آنکه فاصله او (با پیامبر) به اندازه فاصله دو کمان یا کمتر بود؛
9
فَأَوۡحَىٰٓ إِلَىٰ عَبۡدِهِۦ مَآ أَوۡحَىٰ
در اینجا خداوند آنچه را وحی کردنی بود به بندهاش وحی نمود.
10
مَا كَذَبَ ٱلۡفُؤَادُ مَا رَأَىٰٓ
قلب (پاک او) در آنچه دید هرگز دروغ نگفت.
11
أَفَتُمَـٰرُونَهُۥ عَلَىٰ مَا يَرَىٰ
آیا با او درباره آنچه (با چشم خود) دیده مجادله میکنید؟!
12
وَلَقَدۡ رَءَاهُ نَزۡلَةً أُخۡرَىٰ
و بار دیگر نیز او را مشاهده کرد،
13
عِندَ سِدۡرَةِ ٱلۡمُنتَهَىٰ
نزد «سدرة المنتهی»،
14
عِندَهَا جَنَّةُ ٱلۡمَأۡوَىٰٓ
که «جنت المأوی» در آنجاست!
15
إِذۡ يَغۡشَى ٱلسِّدۡرَةَ مَا يَغۡشَىٰ
در آن هنگام که چیزی [= نور خیرهکنندهای] سدرة المنتهی را پوشانده بود،
16
مَا زَاغَ ٱلۡبَصَرُ وَمَا طَغَىٰ
چشم او هرگز منحرف نشد و طغیان نکرد (آنچه دید واقعیّت بود)!
17
لَقَدۡ رَأَىٰ مِنۡ ءَايَـٰتِ رَبِّهِ ٱلۡكُبۡرَىٰٓ
او پارهای از آیات و نشانههای بزرگ پروردگارش را دید!
18
أَفَرَءَيۡتُمُ ٱللَّـٰتَ وَٱلۡعُزَّىٰ
به من خبر دهید آیا بتهای «لات» و «عزّی»...
19
وَمَنَوٰةَ ٱلثَّالِثَةَ ٱلۡأُخۡرَىٰٓ
و «منات» که سوّمین آنهاست (دختران خدا هستند)؟!
20
أَلَكُمُ ٱلذَّكَرُ وَلَهُ ٱلۡأُنثَىٰ
آیا سهم شما پسر است و سهم او دختر؟! (در حالی که بزعم شما دختران کم ارزشترند!)
21
تِلۡكَ إِذًا قِسۡمَةٌ ضِيزَىٰٓ
در این صورت این تقسیمی ناعادلانه است!
22
إِنۡ هِيَ إِلَّآ أَسۡمَآءٌ سَمَّيۡتُمُوهَآ أَنتُمۡ وَءَابَآؤُكُم مَّآ أَنزَلَ ٱللَّهُ بِهَا مِن سُلۡطَـٰنٍۚ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّ وَمَا تَهۡوَى ٱلۡأَنفُسُ وَلَقَدۡ جَآءَهُم مِّن رَّبِّهِمُ ٱلۡهُدَىٰٓ
اینها فقط نامهایی است که شما و پدرانتان بر آنها گذاشتهاید (نامهایی بیمحتوا و اسمهایی بی مسمّا)، و هرگز خداوند دلیل و حجتی بر آن نازل نکرده؛ آنان فقط از گمانهای بیاساس و هوای نفس پیروی میکنند در حالی که هدایت از سوی پروردگارشان برای آنها آمده است!
23
أَمۡ لِلۡإِنسَـٰنِ مَا تَمَنَّىٰ
یا آنچه انسان تمنّا دارد به آن میرسد؟!
24
فَلِلَّهِ ٱلۡـَٔاخِرَةُ وَٱلۡأُولَىٰ
در حالی که آخرت و دنیا از آن خداست!
25
۞ وَكَم مِّن مَّلَكٍ فِي ٱلسَّمَـٰوَٰتِ لَا تُغۡنِي شَفَـٰعَتُهُمۡ شَيۡـًٔا إِلَّا مِنۢ بَعۡدِ أَن يَأۡذَنَ ٱللَّهُ لِمَن يَشَآءُ وَيَرۡضَىٰٓ
و چه بسیار فرشتگان آسمانها که شفاعت آنها سودی نمیبخشد مگر پس از آنکه خدا برای هر کس بخواهد و راضی باشد اجازه (شفاعت) دهد!
26